De Nationale Beeldbank

De Nationale Beeldbank

dsc_0188 En weer is er een foto verkocht, die Linda heeft gemaakt in opdracht van de Nationale Beeldbank.

Wat is de Nationale Beeldbank?
Op de Facebookpagina staat het volgende: “Bij de Nationale Beeldbank heb je een ruime keuze uit meer dan één miljoen Nederlandse stockfoto’s welke worden geleverd door mee dan 10.000 fotografen die elke dag voor uitbreiding van de collectie zorgen. Bij ons vind je alledaagse, uit het leven gegrepen onderwerpen met echte Nederlanders zonder tandpastaglimlach. Denk bijvoorbeeld aan onderwerpen als onderwijs, gezondheidszorg, werk, recreatie, financiën en BN’ers. Kan je een bepaalde foto niet vinden, dan maken wij deze op maat”.

Van september tot april loopt Linda stage bij de Beeldbank in Rotterdam. Daar kreeg ze de opdracht om eens aan mij te vragen of er foto’s bij ons op school gemaakt zouden mogen worden. De Beeldbank heeft al heel veel foto’s, maar foto’s van basisschoolleerlingen zaten daar nog niet genoeg bij, terwijl er wel vraag naar is.

Linda stelde in september een mail op aan onze directeur, met een voorbeeldbrief voor de ouders van mijn groep. In verband met het portretrecht, zouden de ouders toestemming moeten geven voor het plaatsen van de foto’s op de Beeldbank.

Linda kreeg groen licht om de brief in mijn groep te verspreiden. Ik legde nog het een en ander uit aan de kinderen en een aantal ouders en het resultaat was, dat zeven leerlingen mee mochten doen. Ook een drietal ouders gaven toestemming om zelf gefotografeerd te worden in “schoolse settings”: Bij het welkom heten, oudergesprekjes met de juf en het halen en brengen van en naar school.

Op woensdag 20 oktober was het zover. Terwijl ik les gaf, maakte Linda en collega-stagiair Marit, honderden foto’s van “schoolse momenten”, maar ook van scènes, die de kinderen moesten uitspelen: Verdrietig kijken, op de gang staan, elkaar troosten, blij de school uitrennen, overblijven. Het ging de kinderen heel goed af en ze vonden het prachtig om te doen. Na deze ochtend begon voor Linda en Marit het uitzoeken, bewerken en plaatsen van de foto’s op de Beeldbank. Het plaatsen lijkt zo gedaan, maar bij elke foto moesten tientallen “tags” geschreven worden, zodat de foto makkelijk te vinden is voor eventuele kopers.

Al gauw werd de “overblijffoto” van een groep 3 leerling gekocht en van de week werd de foto gekocht, die ik bij deze blog geplaatst heb. Ook al heeft Linda de foto’s zelf gemaakt, ze verdient er nu niets aan, omdat ze de foto’s heeft gemaakt als stage opdracht. Wel heeft ze zelf een account gemaakt bij de Beeldbank, waarop ze foto’s heeft staan die ze in haar “vrije tijd” heeft gemaakt.
Misschien registreer ik me over een tijdje ook wel. Het lijkt me heel leuk, als iemand een foto koopt, die ik heb gemaakt.

Mijn oma, Engelina Jantina Bastiaan

Mijn oma, Engelina Jantina Bastiaan

_dsc0015 Een aantal jaar geleden heeft mijn vader een brief geschreven over het leven van mijn oma Okkes. Omdat het vandaag haar geboortedag is, 13 november, plaats ik deze brief als herinnering aan haar. De eerste brief, over mijn opa Okkes, heb ik al eerder op mijn blog geplaatst.

Hoi Iris,
Nu het vervolg van het verhaal over je grootouders. Oma werd op 13 november 1899 in Den Haag geboren, in het Bezuidenhout. Het geboortehuis van oma, alsmede de basisschool die ze bezocht, werden op 3 maart 1945 weg gebombadeerd.

Haar vader was arbeider in de goederenloods van het station, dat heette toen Staatsspoor, nu CS Den Haag. Ze had een (oudere) broer, die naar de HBS ging, heel bijzonder voor die tijd. Die broer zorgde ervoor dat ook oma naar de HBS ging, wat nog meer bijzonder was. Ze ging werken als secretaresse, wat haar goed lag, in hoofdzaak bij de Kamer van Koophandel. Ze was altijd diep doordrongen van de waarde van een goede opleiding, en deed er dan ook later alles aan om te zorgen dat Ruud en ik een goed vak leerden. Daarvoor ben ik haar nog steeds dankbaar.

Haar huwelijk met opa was gewoon gelukkig. Alles deden ze samen. Na opa’s dood moest ze nog 26 jaar alleen verder. Dat viel haar zwaar. Maar toch bleef ze veel reizen, zelfs twee maal naar Sri Lanka en twee maal naar Indonesië.
Ver in de 80 werd ze langzaam dement. In 1988 kon ze niet meer alleen wonen, vonden wij, en we zorgden ervoor dat ze een kamer kreeg in een bejaardentehuis in Soest. Ze miste haar oude huis heel erg, het werd een jarenlang gevecht om daarheen terug te gaan. Heel tragisch. De dood op 22 augustus 1993 was wellicht een verlossing. We hebben helaas geen afscheid van haar kunnen nemen, we werden pas gewaarschuwd toen ze er niet meer was. Vreemd. De laatste herinnering van zo’n week eerder was onaangenaam, blind en opstandig was ze. Gelukkig was ze het grootste deel van haar leven een opgewekte, optimistische vrouw.
Hartelijke groet, Rob

1958

1958

proost-58-jaar

Voor mijn verjaardag kreeg ik een leuke kaart met een CD met muziek uit mijn geboortejaar. In boekjes over 1958 heb ik opgezocht welke gebeurtenissen er plaatsvonden 58 jaar geleden. Leuk om te lezen! Hieronder een selectie.

1958 Het wereldnieuws
– Cuba wordt communistisch, tot grote schrik van alles wat Amerikaans is. Het is Fidel Castro die in april van 1958 de oorlog verklaart aan dictator Batista.
– In Frankrijk is Charles de Gaulle terug op het politieke toneel van Europa.
De atoomonderzeeër “Nautilus” maakt in augustus 1958 een tocht onder het ijs van de Noordpool door.
– Van 17 april tot 19 oktober wordt in Brussel de Wereldtentoonstelling Expo ’58 gehouden. Grootste attractie is het Atomium, de gigantische uitbeelding van een ijzerkristal-molecuul die net als de Eiffeltoren in Parijs het stadsbeeld zal blijven bepalen.
– De Zweedse chirurg Ake Senning implanteert als eerste arts een pacemaker.

1958 Nederlands nieuws
– Nederland is “hoelahoepgek“. De rage is begonnen in de VS en waait in het najaar van 1958 over naar ons land. Overal worden hoelahoepwedstrijden gehouden.
– Op 2 februari 1958 ondertekenen vertegenwoordigers van Nederland, België en Luxemburg het Benelux-verdrag, waarmee de Economische Unie een feit wordt.
– De populaire radioserie “Familie Doorsnee” van Annie M.G. Schmidt is in april voor de 91e en laatste keer op de VARA-radio te horen. Zeven seizoenen lang zaten miljoenen luisteraars om de twee weken aan de radio gekluisterd. Steeds meer Nederlanders laten de radio uit, om meer te kijken naar de televisie die in opkomst is.
– In december valt het vierde kabinet-Drees, na een conflict tussen de PvdA en de andere partijen. Het conflict ging over de tijdelijke verhoging van enkele indirecte belastingen.
– Tijdens de 39e RAI-automobieltentoonstelling in Amsterdam, op 13 februari, presenteert DAF zijn eerste Nederlandse personenauto. In het najaar van 1958 is de auto te koop.
– Op 7 januari wordt de laatste stoomlocomotief uit bedrijf genomen en eindigt bij de NS het stoomtijdperk.
– Per 30 juli hoeven onderwijzeressen die in het huwelijk treden, niet langer op ontslag te rekenen. Aan dit verplichte ontslag wordt door het kabinet-Drees een einde gemaakt.

1958 Sportieve hoogtepunten
– Het Wereldkampioenschap voetbal wordt in 1958 in Zweden gehouden. Oranje weet zich niet te plaatsen, ondanks dat er vijf van de zeven gespeelde interlands worden gewonnen. Het Braziliaanse team met de 17-jarige Pelé wint de wereldtitel. In de finale wordt met 5-2 gewonnen van gastland Zweden.
– Het Utrechtse DOS wordt landskampioen in de voetbalcompetitie, na een beslissingswedstrijd met 1-0 te hebben gewonnen van SC Enschede.
De nationale schaaktitel wordt gewonnen door Hein Donner. Meer dan dertig jaar was Max Euwe Nederlands kampioen, maar in 1958 deed hij niet mee. Euwe was van 1935 tot 1937 zelfs de beste schaker van de wereld.

Bekende personen, die ook geboren zijn in 1958
Sharon Stone        10 maart
Astrid Joosten       22 maart
Prince                     7 juni
Eric Heiden           14 juni
Kate Bush             30 juli
Madonna              16 augustus
Michael Jackson   29 augustus

Een middagje Herenstraat.

Een middagje Herenstraat.

14958108_1010051825771005_1452829349_o Afgelopen zaterdag 29 oktober was ik weer aan de beurt om iets te bedenken om te ondernemen met nicht Irene.

Ik was nog nooit in museum Swaensteyn, in de Herenstraat geweest, dus dat leek me wel eens leuk om te gaan bekijken. Irene, in het bezit van een museumkaart, mocht gratis naar binnen, ik moest € 6,- betalen. We hadden het er weer over, dat een museumkaart toch wel heel leuk is, omdat je dan makkelijke een museum binnenstapt.

Museum Swaensteyn is hét huis voor de geschiedenis, kunst en cultuur van Voorburg en Leidschendam. Het museum is gevestigd in het Notarishuis in de Herenstraat, een van de oudste gebouwen in het Huygenskwartier van Voorburg. Het museum presenteert tenminste vier tijdelijke tentoonstellingen per jaar. Daarnaast is er in Museum Swaensteyn aandacht voor de Romeinen en Forum Hadriani en het bijzondere leven van Oranje prinses Marianne.

De Romeinen in Voorburg
Tweeduizend jaar geleden, in de Romeinse tijd, bevond zich op het huidige gebied van Voorburg de plaats Forum Hadriani. Deze plaats werd bewoond tussen het einde van de eerste eeuw en het einde van de derde eeuw. Forum Hadriani was een bloeiend bestuurs- en handelscentrum. Het was de enige stad van enige omvang in Noordwest Nederland en de meest westelijke stad van het Romeinse rijk.

Prinses Marianne
Prinses Marianne der Nederlanden (1810-1883) heeft in Museum Swaensteyn een kamer. Deze is sfeervol ingericht met persoonlijke bezittingen en schilderijen uit haar beroemde kunstcollectie. Ze vertellen het verhaal van een rijk maar ook turbulent leven, het verhaal van een negentiende-eeuwse prinses die tevens een onafhankelijke vrouw wilde zijn.

In het museum bevindt zich ook een toeristisch informatiepunt. Hier deden we nog wat leuke ideeën op om binnenkort te ondernemen. Na de bezichtiging van het museum liepen we de Herenstraat door. De winkeliers hadden een Halloween activiteit georganiseerd, waardoor er veel heksjes, spoken en andere mooi uitgedoste kinderen én volwassenen rondliepen. Omdat het prachtig najaarsweer was, zaten er ook veel mensen buiten op de terrasjes. Het was al met al een heel gezellig gezicht. We bekeken de vele bijzondere woon-, kleding- en vintagewinkels. Het zijn toch weer heel andere winkels die je tegenkomt in de grote winkelgebieden. Iedere keer dat ik in de Herenstraat kom, zeg ik dat ik hier vaker heen moet, omdat het er zo gezellig winkelen is.

Na onze wandeling gingen we eten bij Kreta, het Griekse restaurant op de Parkweg, waar ik zoveel herinneringen heb liggen. We werden heel hartelijk ontvangen en hebben er heerlijk gegeten, gezellig gekletst en nieuwe ideeën opgedaan voor leuke uitjes.

En de museumkaart? Die heb ik inmiddels aangevraagd. Op naar volgende leuke, mooie tentoonstellingen. Of gewoon even terug naar museum Swaensteyn als er weer een nieuwe -tijdelijke- tentoonstelling is. Heb ik gelijk m’n rondje Herenstraat weer te pakken. Léuk!

Interne mobiliteit

Interne mobiliteit

lesgeven-aan-groep-3Van ons bestuur Panta Rhei hebben we de vraag gekregen waarom er binnen de stichting weinig gebruik wordt gemaakt om te veranderen van school. Er is een kader opgesteld met punten waartoe mobiliteit kan leiden. Genoemd worden persoonlijke punten als:
– Het verbeteren, verbreden en verder ontwikkelen van alle personeelsleden.
– Kennismaken met andere concepten, andere methoden en een andere leerling populatie.
– Afwisseling in je loopbaan.

Nu kan ik natuurlijk alleen spreken over mezelf als het gaat om mobiliteit. In mijn schoolloopbaan ben ik drie keer van school gewisseld. Ik begon in Rotterdam, op een neutraal bijzondere school, waar ik na een jaar boventallig werd en dus op zoek moest naar een nieuwe baan. Die vond ik in Hellevoetsluis op een experimentele basisschool, waar ik 5 jaar heb gewerkt. Hier heb ik veel geleerd, maar wilde er weg, omdat ik weer in de buurt van Den Haag wilde gaan wonen en werken. Mijn volgende baan vond ik in Poeldijk, waar een openbare school werd opgericht. Het was een kleine basisschool met combinatiegroepen. Na een aantal jaar ging de school fuseren met drie andere basisscholen in Naaldwijk en Honselersdijk. De aparte vestigingen bleven bestaan. Ik heb 17 jaar in Poeldijk gewerkt, van de kleutergroep t/m groep 7/8. Heel afwisselend dus en ik had dan ook moeite om hier weg te gaan, omdat het vertrouwd aanvoelde en gewoon omdat ik het hier erg naar mijn zin had. Tot ik in ging vallen op De Margriet en merkte hoe fijn het was om dichtbij huis te werken.

Ik denk dat mobiliteit vanzelf ontstaat. Je moet ergens weg, je verhuist of je hebt het ergens niet naar je zin. Dán ga je op zoek naar een andere baan/school.

Ik werk nu 14 jaar op De Margriet. Waarom wil ik niet gebruik maken van interne mobiliteit? Dat is, omdat ik hier genoeg uitdaging heb. De laatste jaren heb ik enkele groepen gedraaid, combinatiegroepen, heb ik muziekles gegeven aan meerdere groepen, heb ik nieuwe methoden ingevoerd en heb ik met verschillende duo-partners gewerkt. Kortom, genoeg variatie. En vond ik dat ik niet genoeg uitdaging had, dan zocht ik dat zelf wel op. Zo heb ik jaren blokfluitles gegeven als naschoolse activiteit en bouwde ik een website waarop de woordclusters te vinden zijn die ik gemaakt heb voor groep 3.

In het kader dat het bestuur heeft opgesteld worden ook schoolse punten genoemd als:
– Het verbeteren en verder ontwikkelen van de kwaliteit van de school.
– Uitwisseling tussen scholen van kennis, ervaringen en specialisme (talenten).
– Een frisse blik in de school.

En net als mijn persoonlijke stukje kan ik alleen maar iets vertellen over de school waar ik werk.
Ons team is klein, het bestaat de laatste 5 jaar uit ongeveer dertien personen. In de laatste 5 jaar zijn er 13! collega’s gestopt met werken bij ons op school omdat ze met pensioen gingen, moesten stoppen door ziekte, gingen verhuizen of omdat ze een andere baan vonden. Daarnaast zijn er de laatste 5 jaar zes nieuwe collega’s bijgekomen, die nieuwe ideeën hadden en soms een andere blik op zaken. Het is fijn, vind ik, dat er een aantal collega’s al langer op school werken. Zij weten veel van de school en kunnen de nieuwkomers helpen met vragen betreffende de school.

Mobiliteit ontstaat vanzelf en moet je niet “vast willen leggen”, vind ik. Een ieder die dat wil, kán zich daarvoor opgeven. En wordt daar niet -genoeg- gebruik van gemaakt, dan is dat misschien omdat het personeel het naar zijn zin heeft op de school waar zij werken. Waarom zou je dat moeten veranderen?
Want wat is er nu mooier dan iemand die, na 31 jaar op dezelfde school te hebben gewerkt, nog steeds fluitend door de school loopt … (Beschreven in Het Krantje n.a.v. een 40-jarig jubileum van een leerkracht uit Voorburg). Niets toch?

Familiedagen 2007 – 2015

Familiedagen 2007 – 2015

iris-menno-esther Al 10 jaar ontmoeten we elkaar op onze “Familiedag”, die meestal “ergens” in september wordt gehouden. “We” is de “Okkes” familie; Iris, Menno en Esther. Inmiddels is de familie uitgebreid met veel andere achternamen; Kaiser, Klaassen, Oosterman, Lemaire, Schoemaker …

De traditie begon in de kerstvakantie van 2007, toen we met elkaar gingen bowlen en eten in Utrecht. Waarschijnlijk ontstond toen het idee om om de beurt de Familiedag, soms ook wel het Familieuitje genoemd, te organiseren.
Fotoalbum 2007

Zo gingen we in 2008 naar Apeldoorn, waar we eerst gezellig gingen lunchen bij Esther en Bob. Daarna reden we naar een bos in de buurt, waar we uitleg kregen over geo-caching. Helaas werkte het weer die middag niet mee. Na het zoeken van “de schat” en lopen door de regen, lieten we ons de warme chocomelk na afloop goed smaken.
Fotoalbum 2008

In 2009 hadden we tijdens het Familieuitje beduidend beter weer. We verzamelden bij de Pier in Scheveningen, waarna we gingen lunchen bij strandpaviljoen Zeezicht. Toevallig was er dat weekend een vliegerfestijn op het strand. Een prachtig gezicht, de grote vliegers, die afstaken tegen de strakblauwe lucht. Na de lunch speelden we Glowgolf, waarna we over de boulevard naar het museum Beelden aan Zee liepen. Hier aten we een ijsje en maakten we op de trappen een groepsfoto. Daarna liepen we terug naar de Pier, waar we gingen eten met een prachtig uitzicht over de zee.
Fotoalbum 2009

In 2010 was “Utrecht” weer aan de beurt om het Familieuitje te organiseren. Na een drankje bij Menno en Lianne thuis, reden we naar KidzCity, waar we de uitdaging aannamen om de klimmuren te beklimmen. Dat ging erg goed bij een aantal; hoogtevrees werd overwonnen. Na de spannende klimpartijen, soms tot gróte hoogte, werd er ’s avonds gezellig gegeten in het restaurant van het Griftpark.
Fotoalbum 2010

Een jaar later, in 2011, had Esther iets heel speciaals bedacht. We spraken af bij een struisvogelboerderij, waar we uitleg kregen en de dieren mochten voeren. Na het bezoek aan de struisvogels, gingen we buiten “Klootschieten”. Klootschieten of kogelwerpen is een werpsport waarbij deelnemers, veelal opgedeeld in twee teams, proberen een met lood verzwaarde kogel (de kloot) onderhands zo ver mogelijk te werpen. Bij het onderdeel straat bestaat het parcours uit een gewone (verharde) weg en is de kloot zwaarder. Volgens de verkeerswetgeving is het verboden op de rijbaan te spelen, maar op rustige buitenwegen wordt het informele klootschieten over de straat oogluikend toegelaten. Na afloop van dit typische oud-Hollandse spel, reden we met een huifkar naar een grote tent, waar we gingen BBQ-en.
Fotoalbum 2011

In 2012 vond Joep, immers ook “Leidschendam”, het leuk om de dag te organiseren. Op zondag 30 september spraken we om half 12 af op de Vlietlanden, waar we gingen picknicken. Hierna reden we naar Den Haag, waar we gingen poulen en ’s avonds gezellig uit eten gingen bij een pizzeria.
Fotoalbum 2012

In 2013 verzamelden we in Utrecht, waar Menno ons eerst creatief aan het werk zette. Er werden drie groepen gevormd, die ieder een schilderij gingen maken. Een voor “Apeldoorn”, een voor “Leidschendam” en een voor “Utrecht”. Fijn dat het die dag prachtig weer was, want na onze crea-activiteit gingen we varen door de grachten van Utrecht. We hadden twee bootjes, een voor “de oudjes”, een voor “de jonkies”. Na de heerlijke vaartocht, gingen we eten bij Pizzeria la Grotta.
Fotoalbum 2013

Een grote wens van Nikita was, om een keer naar de Apenheul te gaan. En dát deden we in 2014, toen we op bezoek gingen in Apeldoorn. Na de lunch in de tuin bij Esther en Bob, liepen we naar de Apenheul, waar we genoten van de natuur en de apen om ons heen. Fijn dat het ook deze dag prachtig weer was, want ’s avonds hadden Esther en Bob een BBQ voor ons georganiseerd.
Fotoalbum 2014

Inmiddels woonde Joep in Delft. Hij wilde weer de Familiedag organiseren, net als in 2012. Na het nieuwe huis te hebben bewonderd, reden we naar het Westland, waar we een route gingen fietsen met tandems. Dat was nog lastiger dan gedacht! Hierna speelden we oud-Hollandse spelletjes en dronken we gezellig een drankje. ’s Avonds konden we nog nét buiten zitten en genoten we van de BBQ.
Fotoalbum 2015

Dit jaar vond dus het lustrum plaats, waar ik al over heb geschreven. Volgend jaar gaan we óp naar de 11e Familiedag, georganiseerd door …

Familieweekend 2016

Familieweekend 2016

img-20161003-wa0003Na 9 jaar een familiedag te hebben gehad in afwisselend Utrecht, Apeldoorn en Leidschendam vierden we ons 10-jarig “Familiedag” jubileum tijdens een weekend in Bungalowpark “De Bosrand” in Vaassen op de Veluwe.

Eind december 2015 besloten we naar dit park te gaan, waar we twee 8-persoons huisjes huurden, een voor “de oudjes” en een voor “de jongeren”. Alleen het slapen deden de jonkies in hun huisje. Het ontbijten, spelletjes spelen en gezellig samenzijn deden we in het huisje van “de ouderen”.

Vrijdag 30 september kwamen we uit alle delen van het land naar Vaassen gereden, soms met flinke vertraging, want het was  erg druk op de weg. We begonnen het weekend met gezellig borrelen en een hapje eten, waarna we een familiequiz speelden, in elkaar gezet door Menno (en Emma). Ze hadden van elk van ons een leuke foto opgezocht en een mooie vraag bedacht, die we op onze mobiel zo snel mogelijk moesten beantwoorden. Door de vragen leerden we elkaar nog beter kennen en werd er ondertussen heel wat afgelachen om de grappige meerkeuzevragen waar we uit moesten kiezen. Na deze gezellige quiz vroeg Joep aan iedereen: “Wat denken jullie, zijn we op de volgende familiedag met een persoon minder of meer?” Het goede antwoord op deze quizvraag was: “Met één meer, want Nikita is zwanger!” Iedereen feliciteerde de aanstaande ouders en ook ons, de aanstaande opa en oma. Heel leuk. Daarna bekeken we de digitale fotoalbums van de laatste 9 jaar, die op de muur werden geprojecteerd en dit zorgde ook voor veel lachmomenten. Daarna werd er gezellig gekletst en werden er spelletjes gespeeld aan de grote eettafel.

Zaterdagochtend gingen een aantal mensen tennissen en was het ’s middags tijd voor de activiteit die Menno en Lianne hadden bedacht. We gingen naar een escaperoom in Apeldoorn, waar we met twee teams uit twee verschillende huizen probeerden te ontsnappen. Het was erg leuk om met elkaar de aparte puzzels, raadsels en problemen op te lossen. Beide teams lukte het net niet om op tijd de kamer uit te komen, dit kwam mede door de laatste opdracht die érg lastig was. ’s Avonds hebben we lekker gegeten in het restaurant op het terrein, waar we met dertien man (en twee honden) aan een lange tafel zaten. Hierna gingen een aantal jongelui naar huis; op naar volgende feesten. De achterblijvers speelden nog gezellig Carcassonne met elkaar of waren lekker aan het lezen.

De zondag werd begonnen met het kijken naar Max, die een race reed in Maleisië, waar hij knap tweede werd. Ook werd er weer getennist en maakten we een ommetje in het park van kasteel Cannenburgh, waar Linda mooie foto’s maakte van Joep en Nikita. Met een laatste spelletje Carcassonne sloten we ons 10-jarig “familiedag” jubileum af.
Binnenkort zal ik hier het fotoalbum plaatsen van dit geslaagde weekend en zal ik een blog schrijven over de familiedagen van 2007 tot 2015, want wat hebben we een leuke, héél bijzondere activiteiten gedaan de laatste jaren…

Fotoalbum Familieweekend 2016

Burenborrel

Burenborrel

emily Een paar dagen nadat ik een blog had geschreven over mijn buren, lag er een uitnodiging in de bus met dezelfde spreuk die ik had gebruikt voor mijn blog:”Beter een goede buur dan een verre vriend”. Ik dacht even:”???”, maar het was heel toevallig dat wij onafhankelijk van elkaar deze tegel hadden gekozen.

De uitnodiging die bij ons in de bus lag, kwam van Emily. Zij woont bij ons in de wijk en nodigde ons uit voor een burenborrel “voor het goede doel”. Binnenkort vertrekt zij namelijk voor twee maanden naar Ghana om daar als vrijwilliger te werken voor Dream Africa Care Foudation (DACF). Emily gaat in de hoofdstad Accra helpen bij verschillende projecten, zoals tuinieren met de jongens van het weeshuis, straatkinderen leren voetballen en lesgeven op een school die is gebouwd door DACF. Emily heeft voor deze organisatie gekozen, omdat de vrijwilligers hier de mogelijkheid krijgen om zelf het ingezamelde geld te beheren.

De burenborrel werd afgelopen zondag, 25 september georganiseerd. Van te voren hadden we een bedrag naar Emily overgemaakt voor de drankjes, hapjes en het avondeten. Het geld dat overbleef investeert Emily in haar project. Ik maakte voor het feest wrap hapjes met zalm en kipfilet en nam een schoolbordje mee met krijt, die Emily misschien goed kan gebruiken in Ghana. Het was gezellig en leuk om eens niet alleen met onze naaste buren te praten, maar ook met andere bewoners van de wijk. Aan het begin van de avond gingen we weer naar huis. Emily zal ons op de hoogte houden van haar belevenissen in Ghana via haar blog. Ik ben benieuwd!