Monthly Archives: april 2016

Koningsdag 2016

Koningsdag 2016

_DSC0001 (1) De weersvooruitzichten waren dit jaar voor Koningsdag ronduit slecht, zoals te lezen is op bijgaande foto. Gelukkig viel het achteraf in Leidschendam heel erg mee, zoals ook al gisteravond op het journaal werd verteld. Het zou wel heel koud worden, voor de tijd van het jaar, maar “de scherpe randjes” zouden er af zijn.

Vandaag inderdaad maar een paar kleine regenbuitjes geteld, anders dus dan de zware regen- en hagelbuien van gisteren.

Wat hebben wij vandaag op Koningsdag gedaan? Na het ontbijt natuurlijk eerst de vlag en wimpel opgehangen, net als andere mensen in de straat. De kinderen van de overburen vonden het prachtig, al die vlaggen in de straat. Zij gingen -traditiegetrouw- oranje tompoucen halen met hun vader, wij gingen – traditiegetrouw- vrijmarkten in de gemeente langs.

Dit jaar gingen we eerst naar de Damsigtstraat, omdat we daar het door ons bestelde boek “Damsigt, een wijk apart” konden ophalen. Gelijk even doorgelopen naar het stukje Damsigtstraat waar we zoveel herinneringen hebben liggen. Leuk dat er nu een boek is verschenen over “ons” oude buurtje. Hierna reden we naar de Julianabaan in Voorburg, waar beduidend minder mensen zaten dan vorige jaren. Alleen onder de overdekte wandelpromenade zaten mensen met koopwaar. Druk met kijkers en kopers was het wel, dus hopelijk hebben de diehards die het vandaag aandurfden uren in de kou te zitten, wel goede zaken gedaan. Wij kochten een wit plantentafeltje, tóch nog een giraf, twee vrolijke schilderijen voor school, een kanten loper én een grote doos met ruim 30 fototoestellen voor Linda.

Na deze twee vrijmarkten vonden we het wel goed zo. Als het weer beter was geweest waren we vast nog even langs de Damlaan en de Venestraat gelopen, net als andere jaren, maar dit jaar vonden we het daar iets te koud voor. Thuis heb ik de fototoestellen uitgezocht en schoongemaakt en in de vitrinekast op Linda’s kamer gezet. Alle tennisprijzen die hier in stonden verhuizen voorlopig naar zolder.

Sinds de kinderen zélf  Koningsdag vieren, gaan wij op 27 april, naast het bezoeken van de vrijmarkten, ’s avonds lekker uit eten met z’n tweeën. Meestal bij Thai Fresh, maar die zijn gesloten op woensdag, dus dit jaar werd het Kreta op de Parkweg. We waren net op tijd om zeker te zijn van een tafel, het was al aardig druk om kwart over zes. Het zag er binnen heel gezellig uit; vlaggenlijnen, rood-wit-blauwe corsages en haarlinten bij de bediening en een grote vlag met de afbeelding van Willem-Alexander en Máxima. Kortom, een restaurant om te onthouden voor Koningsdag 2017.

Ibiza inspiratie

Ibiza inspiratie

Ibiza 2013 169 Nog even het is zover … we tellen de dagen af voor ons weekje Ibiza! Linda heeft, om wat inspiratie op te doen, een aantal strandjes en restaurantjes/barretjes opgezocht, die leuk zijn om te bezoeken.

Stranden
Benirras
Leuk om op zondag middag/begin van de avond naar toe te gaan. De zon gaat daar dan mooi onder en er is een trommelconcert van locale hippies.
Bus 25 rijdt van Evissa naar Port de Sant Miquel, waar Cala Benirras vlakbij ligt.
Cala Gracioneta
Leuk standje in de buurt van San Antoni. Leuk om te combineren met een hapje eten bij El Chiringuito (zie hier onder). Bus 3 rijdt van Eivissa naar San Antoni.
Cala Tarida
Mooi strand, leuk om te combineren met een hapje eten bij Ca’s Mila (zie hier onder).
Cala Tarida is vanaf San Antonio te bereiken met bus 5.
Cala Jondal
Leuk strandje in het zuiden van Ibiza. Leuk om te combineren met een drankje bij de Blue Marlin (zie hier onder).
Bus 26 van Eivissa richting Cala Vadella heeft een stop bij Cala Jondal. Helaas pas vanaf 15 mei.
Cala Conta
Leuk strand in het westen van Ibiza. Leuk om te combineren met een hapje eten bij Sunset Ashram en vervolgens naar de zonsondergang kijken.
Cala Conta is vanaf San Antonio te bereiken met bus 4. Helaas pas vanaf 15 mei.

Restaurants / barretjes
Ca’s Mila – Cala Tarida
Gezellig visrestaurant voor lunch of diner met een prachtig uitzicht en normale prijzen. Te combineren met bijvoorbeeld een middagje op het strand van Cala Tarida (zie hier boven).
Las Puertas del Cielo – Santa Agnes
Leuk restaurantje met normale prijzen, bijvoorbeeld te combineren met een wandeling door Santa Agnes.
Bus 30 van Eivissa naar San Antoni stopt in Santa Agnes. Nu een keer per dag, om 12.45 uur. Vanaf 1 juli gaat de zomerdienstregeling in.
El Chiringuito – Cala Gracioneta
Leuk restaurantje aan de baai Cala Gracioneta, leuk voor lunch of diner en om naar de zonsondergang te kijken.
Bus 3 rijdt van Eivissa naar San Antoni (zie hier boven).
Blue Marlin – Cala Jondal
Leuk om ’s avonds een keer naar toe te gaan om bijvoorbeeld een drankje te doen.
Bus 26 van Eivissa richting Cala Vadella heeft een stop bij Cala Jondal. Helaas pas vanaf 15 mei.
Sunset Ashram
Leuk restaurant bij Cala Conta. Mooi om naar de zonsondergang te kijken.
Cala Conta is vanaf San Antonio te bereiken met bus 4. Helaas pas vanaf 15 mei.

Dagje Noordwijk

Dagje Noordwijk

_DSC0014Vandaag weer een dagje Noordwijk gedaan met Irene en Tom. De laatste keer dat we elkaar zagen was toen we naar de kerstmarkt gingen bij de Keukenhof in december. Hoog tijd dus om weer eens bij te kletsen en iets leuks met elkaar te doen.

Om half 11 reed ik richting Noordwijk, waar we eerst bij Irene en Tom thuis koffie dronken en heerlijke appeltaart aten. Ook even de tuin bewonderd, waar Tom een prachtige pergola heeft gebouwd en waar nu een mooie lange tafel staat, waar met acht personen aan gegeten kan worden. Het lijkt wel een buitenlands tafereeltje.

Rond half een vertrokken we met de auto richting streekmuseum Veldzicht, waar voor de achtste keer een Boerenmarkt werd gehouden. Er werden allerlei streekproducten verkocht, de modelbouwclub stond er met prachtige bootmodellen, er was een pottenbakster, kantklossers gaven demonstraties, de “Noordwijkers” (een enthousiast oudere mannenkoor) zongen dat het een lieve lust was en een bijenhouder vertelde enthousiast over zijn bijen. Kortom, een gezellig sfeertje. Dit jaar wordt gevierd dat Noordwijk 150 jaar badplaats is. Daarom hingen er ook een heleboel historische foto’s van Noordwijk als badplaats. Vooral de foto’s van de zestiger en zeventiger jaren spraken ons erg aan, toen gingen we ook vaak naar het strand “met de hele bups”, herinneringen kwamen weer boven.

De jaarlijkse Boerenmarkt is ook het startsein voor de opening van het seizoen voor Streekmuseum Veldzicht. Dit museum over de geschiedenis van Noordwijk is in 2015 geheel opnieuw ingericht. In de nieuwe presentatie wordt aandacht besteed aan de kruidenteelt, de veehouderij en de bollenteelt in Noordwijk, maar er zijn ook presentaties te zien over archeologie, de Romeinse tijd, de buitenplaatsen en de touwslagerijen. Na de markt nog even naar de boerderij gelopen, waar we in de koeienstal een kijkje namen.

Om drie uur reden we richting Hoogwaak, waar we even langs gingen bij tante Gé en oom Daan. Het was alweer een jaar geleden dat ik ze had gezien! Fijn om te zien dat ze het daar nog naar hun zin hebben. Het terras bewonderd met de mooie roze Petunia’s en ook de vuurtoren collectie van oom Daan bekeken. Leuk dat ik nog een bosje narcissen van hen kreeg. Na een anderhalf uur kletsen, liep ik met Irene en Tom naar het strand, waar we om 17.00 uur hadden afgesproken in restaurant de Zeemeeuw. Vanmorgen gebeld, maar het was al zo volgeboekt, dat we alleen maar zo vroeg konden afspreken. Om 19.00 uur zouden de volgende gasten klaarstaan. Na het vele lopen door de wind en de kou vandaag, was het vroege eten niet erg. We hadden best trek gekregen! Na de heerlijke salade, de saté en het vispotje nog even genoten van een luxe kopje koffie en toen weer terug gelopen naar de auto, die we bij Hoogwaak hadden laten staan. Hier zagen we, heel toevallig nicht Karin rijden, die op bezoek was geweest bij haar moeder. Konden we haar gelijk feliciteren met haar verjaardag gisteren. Na Irene en Tom afgezet te hebben bij hun huis, reed ik weer richting Leidschendam, na een heel gezellig dagje Noordwijk.

Linda Kaiser Fotografie

Linda Kaiser Fotografie

Klaar voor de start

Hou eens op met dat gepest “Hou eens op met dat gepest” MasterchefNaar aanleiding van een vraag over de blog van gisteren, waarin ik vertel wat er allemaal komt kijken bij het maken van een fotoshoot, plaats ik ook de andere drie foto’s die die dag gemaakt zijn door Linda.

Wil je nog meer foto’s bekijken van haar, neem dan eens kijkje op haar website: www.lindakaiser.nl

Achter de schermen bij een fotoshoot.

Achter de schermen bij een fotoshoot.

12999660_10204366255435344_1887175618_oAls eindopdracht van het eerste blok van de Fotovakschool moet Linda sfeerfoto’s maken bij een CD. In deze blog zal ik vertellen wat daar allemaal bij komt kijken.

Als eerste moest Linda bedenken bij welke muziek ze foto’s wilde maken. De bedoeling is dat de foto’s die gemaakt worden, passen bij de sfeer die op de CD te horen is. Na een aantal CD’s te hebben bekeken, zag ze het meest in het ontwerpen van een CD hoes voor “Kinderen voor Kinderen”.

Eerst moest er goedkeuring worden gevraagd aan de docent. Van de vier liedjes die Linda had uitgekozen maakte ze een beschrijving. In zo’n beschrijving staat op welke locatie de fotoshoot wordt genomen, wie er op staan, hóe ze staan, wat ze aan hebben en hoe er gekeken moet worden. Naast de beschrijvingen moesten schetsen worden ingeleverd, waarop te zien hoe de indeling van de foto waarschijnlijk zal worden.

Na de goedkeuring ging Linda vorige week druk aan het regelen. Allereerst moesten er kinderen worden geregeld. Gelukkig wilde haar twee oppaskinderen meedoen en ook twee kinderen van “De Margriet” (handig een moeder in het onderwijs) wilden wel meewerken. Omdat het vier verschillende nummers waren, moest er ook allerlei kleding worden geregeld. Linda ging zelf winkels langs, struinde internet af voor kokspakjes en maakte een lijst voor de kinderen, wát ze precies mee moesten nemen van kleding. Voor de foto van de band was een drumstel nodig. Heel fijn dat er nog een drumstel op De Margriet stond. Ook het keyboard van school kon mooi voor de foto worden gebruikt. De gekleurde paraplu’s, die het team toevallig afgelopen week kreeg, kon ze goed gebruiken voor het decor. Ook maakte Linda nog snoepzakjes voor de kinderen als bedankje, kocht ze wat te eten en drinken voor tijdens de fotoshoots en werd er een grote bos worteltjes gekocht voor de foto van “Masterchef”.

Zondag om 9.15 uur reden Linda en ik richting school, waar we alles klaar gingen zetten voor de fotoshoot in het speellokaal. De paraplus werden opgehangen, de instrumenten werden uit het extra lokaal gehaald en de fotolampen werden opgezet. Na een uurtje ging Linda haar oppaskinderen halen met de fiets en wachtte ik op school op de andere kinderen. Als eerste begon Linda met de fotoshoot “Klaar voor de start“. De kinderen kregen mooie gekleurde shirtjes en broekjes aan en haarbanden in. Achter de school staan drie oranje vlaggen, dus dat was een mooie achtergrond voor de sportfoto. De containers, die in de weg stonden reden we aan de kant en toen was het tijd voor de eerste sessie. Een kind speelde de starter, de andere drie zaten “klaar voor de start”. Na ruim 40 foto’s, omkleden, wat eten en naar buiten voor de tweede fotoshoot: “Hou eens op met dat gepest“. Om de beurt speelden de kinderen het gepeste kind, waarbij ze zelf ook met ideeën kwamen. Staand voor het klimrek, zittend op een steen, terwijl de andere drie kinderen wijzen en lachen naar het gepeste kind. Het ging heel goed. Linda gaf goede aanwijzingen en de kinderen begrepen wat ze moesten doen en hoe ze moesten kijken. Na deze twee sessies lagen we mooi op schema.

Voor de laatste fotoshoot op school moesten de kinderen stoere rockkleding aan voor de foto van “Ik wil in een band“. Ook nu werden er heel wat foto’s geschoten, waarbij het leek alsof er écht werd gemusiceerd. Hierna konden we alles samen opruimen en reden we naar het huis van de oppaskinderen voor de laatste fotoshoot: “Masterchef“. De jongens trokken leuke kokspakjes aan en de meisjes deden een gekleurd schort om. In de keuken werden er dingen weggehaald en tevoorschijn gehaald; alles om een zo mooi mogelijke foto te kunnen maken. De kinderen moesten met z’n vieren achter het kookeiland staan en doen alsof ze hard bezig waren. Leuk om te zien dat de kinderen bij deze sessie al zo “ervaren” waren, dat ze al bijna gelijk in de goede houding gingen staan.

Om half 2 waren we klaar. Moe, maar voldaan gingen we allemaal naar huis. Voor Linda was dit pas het eerste deel. Na het schieten van de foto’s komt het bewerken in Photoshop. Een tijdrovend -uren durend- werkje, maar met prachtige foto’s als eindresultaat.

Collega’s

Collega’s

ADONu ik 37 jaar werkzaam ben in het onderwijs en inmiddels op mijn vierde school aan het werk ben, heb ik heel wat collega’s voorbij zien komen.

De collega’s van mijn allereerste school, een neutraal bijzondere school van de Rotterdamse Schoolvereniging, waar ik werkte in het schooljaar 1979-1980, kan ik me niet meer goed herinneren. Alleen de heer Bantje, een oudere directeur, die mij in de zomervakantie opriep voor een sollicitatiegesprek kan ik me nog vaag herinneren. Wel weet ik nog dat het zo’n groot team was, dat je de namen van al die nieuwe collega’s echt niet kon onthouden. Ik weet nog, dat ik een kaart kreeg van een van hen na mijn ontslag (ik was boventallig geworden) en dat ik dacht: “Oké … welk gezicht hoort hier bij?” Misschien kwam dat ook wel, omdat je zo’n eerste jaar voor de klas erg bezig bent met van alles en nog wat, en dat “je collega’s leren kennen” er een beetje bij inschiet.

Veel collega’s van “De Brandaris” in Hellevoetsluis kan ik me nog goed herinneren. Bert, Ger, Jan, Jack, Hans, Ingrid …. Op deze school werkte ik van 1980 tot 1985. Hellevoetsluis was in die jaren een groeigemeente, er werden veel scholen gebouwd en vanuit het hele land werden leerkrachten aangetrokken. Zo waren er bij ons collega’s die uit Friesland, Drente en Zeeland kwamen. “De Brandaris” was een experimentele basisschool. We vergaderden twee keer per week, met het hele team of in werkgroepen, over de nieuwe dingen die we wilden uitproberen. Maar daarover later meer. Ook naast ons werk deden we dingen samen, zoals verjaardagen vieren of bij elkaar eten.

Toen ik terug wilde naar mijn roots, kwam ik te werken in Poeldijk, waar een openbare school werd opgericht. Het leek me heel leuk om daar aan mee te werken. We begonnen op “De Lessenaar” met een heel klein team; Saskia, Adriaan en ik. Saskia draaide de kleutergroep, ik en Adriaan deden groep 3/4/5. De hogere groepen waren er dat eerste jaar nog niet. Al gauw kregen we nieuwe collega’s, Harm en Janna. Ook deden we dingen na schooltijd met elkaar, zoals Sinterklaas vieren. In die periode heb ik ook vaak ’s avonds bij collega’s gegeten, wanneer we bijvoorbeeld oudergesprekken hadden. Dan hoefde ik niet op en neer te rijden naar Voorburg, waar ik toen woonde. Toen “De Lessenaar” “Het Palet” werd en met vestigingen in Naaldwijk en Honselersdijk een grote school vormde, werd ook het team vele malen groter. Op studiedagen en jaarafsluitingen zagen we elkaar. Maar het meest gehecht bleef je aan de collega’s van je eigen vestiging.

Na 17 jaar “durfde” ik de overstap aan naar “De Margriet” in Leidschendam, waar ik inmiddels ook al 14 jaar werk. Toen ik er kwam werken in 2002, bestond de school nog uit 9 groepen en hadden we een team met ruim 15 leerkrachten. Inmiddels zijn er collega’s met pensioen gegaan, verhuisd (ja, ook terug naar hun roots) of gaan werken op een andere school. “De Margriet” is teruggegaan naar 4 groepen en daarmee is het aantal collega’s ook aardig uitgedund. Met de opkomst van mail en Facebook is het contact met collega’s wel veranderd. Deed je “vroeger” nog veel dingen samen, nu is er meer contact via de mail of Facebook.

Hoewel… met een aantal oud-collega’s doe ik wel dingen samen. Naast het contact via Facebook, kletsen we regelmatig bij tijdens een lunch of etentje. Ook tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van Panta Rhei -het bestuur van 15 scholen in o.a. Leidschendam-Voorburg- is het leuk om oud-collega’s weer te zien en te spreken.
Zo is deze foto van woensdag 6 april, toen we de perskamer van ADO bezochten tijdens het feestje ter ere van het 10-jarig bestaan van Panta Rhei. Ik zit hier achter de desk met oud-collega Hetty en collega José.

Bij het in het het klad schrijven van deze blog, merkte ik dat ik veel te veel vertelde over de scholen waar ik heb gewerkt. Daarom heb ik delen geschrapt en heb ik alleen over “de collega’s” verteld. Een andere keer zal ik vertellen over de scholen waar ik heb gewerkt.

Ibiza; Es Vedra

Ibiza; Es Vedra

es-vedra Op de “Weloveibizafair” zagen we ze ook; bordjes waarop stond Es Vedra.
Wat is Es Vedra?

Es Vedra is een eiland en ligt ongeveer 2 km uit de westkust van Ibiza. Het eiland is een natuurreservaat en is onbewoond. Het bestaat voornamelijk uit kalksteen en door de zeer hoge concentratie van mineralen en metalen kent het eiland een dusdanig hoog magnetisch veld dat het de derde meest magnetische plek op de aarde is. Dit zorgt voor de verstoring van kompassen en sommige gevoelige personen worden ook door de magnetische velden beïnvloed.

De bevolking van Ibiza houdt verschillende mythes in stand over Es Vedra. De bekendste is dat Es Vedra één van de weinige overblijfselen is van Atlantis. Een andere mythe is dat het eiland als referentiepunt wordt gebruikt door UFO’s. Er zijn vele meldingen bekend van mensen die een UFO gezien hebben bij Es Vedra. De oude locals hebben een pact gesloten om niemand met de boot naar het eiland te brengen, de enige manier om er te komen.

De eerste naam van Ibiza was Es Vedra en daarna is de naam vele keren veranderd door al de verschillende volkeren die op het eiland in de Middellandse zee hebben gewoond.

Toen we in 2013 Ibiza bezochten en een excursie maakten naar Formentera, kwamen we met de Ferry langs Es Vedra. Het lijkt me leuk om de komende vakantie Es Vedra van dichterbij te bekijken, maar alleen met het OV zal dat lastig gaan. Wel gaat er een bus van Eivissa naar Cala Vadella. Eens kijken of we vanaf daar ook deze beroemde rotspartij kunnen zien en anders eens kijken of we fietsen kunnen huren om dichterbij te komen.

Ook worden er cruises aangeboden naar Es Vedra via internet, maar dit is zo te zien nog niet mogelijk zo vroeg in het seizoen. Misschien als we daar zijn, dat we dan wel iets tegenkomen.