Monthly Archives: mei 2017

Weekendje Veluwe

Weekendje Veluwe

Het tweede weekendje weg in de meivakantie ging naar Nunspeet. Linda wilde graag eens naar de Veluwe om stockfoto’s te maken, dus zo gezegd, zo gedaan.

Vrijdag 28 april gingen we eerst koffie drinken bij Joep in Delft, daarna reden we door naar hotel De Sparrenhorst. Toen we aankwamen konden we al inchecken en onze kamer opzoeken. Nadat we ons hadden geïnstalleerd, verkenden we het hotel en besloten we lekker rustig aan te doen, omdat we best wel moe waren. We aten rond 17.00 uur een hapje in het Grand Café en maakten daarna een wandeling van een klein uurtje in het bos naast het hotel. Daarna keken we heerlijk op bed TV naar “Holland’s Got Talent”, echt een programma om één keer te zien en dan héél lang niet meer.

Zaterdag 29 april stonden we om 8.30 uur op. Het heerlijke ontbijt, met heel veel keus, lieten we ons goed smaken. We aten “voor twee”, zodat we ’s middags met iets kleins toe zouden kunnen. Bij de receptie van het hotel huurden we mooie Gazelle fietsen en namen we een routekaartje mee met de beschrijving van het fietsrondje “NH Veluwe Sparrenhorst – Hulshorsterzand – Elspeetse Heide“. Een rondje van 23 km (maar wij maakten er 30 km van:) Het was de bedoeling dat we van fietsknooppunt naar fietsknooppunt zouden rijden, maar in Nuntspeet ging het al fout. De weg die we fietsten was wel érg lang en nergens zagen we meer bordjes. We reden richting Harderwijk in plaats van de Veluwe!

Daarom op mijn mobiel Google Maps opgezocht en het bleek dat we vlakbij een weggetje waren waar we richting de Veluwe konden fietsen. We fietsten verder, ik had mijn mobiel in mijn jaszak gedaan. Opeens hoorde ik “Miep” van Google Maps ons de weg wijzen. Wat moest ik lachen, ik wist helemaal niet dat dit kon via Google. Weer wat geleerd. We fietsten over wat kleine grindpaadjes en zagen toen bij een spoorwegovergang een leuk terras bij een Partycentrum. Tijd om even pauze te nemen! We dronken een warme chocomelk en namen appeltaart, waarna we onze eerste foto’s maakten. De volgende fotostop was op een viaduct over de snelweg. Linda maakte foto’s van het voorbij razende verkeer en we maakten foto’s van elkaar “op de fiets”.

We vervolgden onze weg langs een prachtige route door de bossen. Het fietspad was erg mooi en af en toe kwamen we andere fietsers tegen. Op een plek met hoog, geel gras, maakten we profielfoto’s van elkaar. Hierna fietsten we verder over de aardig vlakke fietspaden. Soms moesten we wat klimmen, maar net zo vaak konden we zoevend naar beneden roetsjen. Vlakbij Vierhouten kwamen we uit bij een café/restaurant naast een camping. Hier aten we een ijsje en konden we even naar de wc. Op dit punt reden we voor de tweede keer verkeerd. Na een paar kilometer fietsen stonden we opeens vlakbij Elspeet, terwijl we richting Nunspeet hadden moeten fietsen. De “foute” weg was wel heel mooi     (bovenstaande foto is hier gemaakt). We kwamen nog een man met een drone tegen, waar Linda ook foto’s van maakte. We zeiden: “Is het verkeerd rijden toch nog ergens goed voor geweest”.

Aangekomen in Nunspeet beklommen we nog de uitkijktoren die bij het Transferium staat. Vanaf boven had je een prachtig uitzicht over de bossen en het station van Nunspeet. Omdat het nog steeds heel aardig weer was en de zon zelfs meer tevoorschijn kwam, besloten we om in het dorp wat te gaan eten. Buiten op het terras van “Beregoed” hebben we heerlijk in het zonnetje gegeten. Daarna was het nog maar een kwartiertje fietsen naar het hotel. De hele dag gefietst, maar minder moe dan de avond ervoor, zo ontspannen was het dagje geweest.

In het Grand Café dronken we een koffie en speelden we een kaartspelletje. Er waren hier meer mensen die een spelletje speelden. Toen de dame naast ons tegen haar medespelers zei: “De meiden naast ons spelen ook een spelletje”, moest ik erg lachen. Mij, oma, noemen ze meid, leuk! Hierna maakten we nog wat stockfoto’s in de fitnessruimte en daarna zette Linda op de hotelkamer de foto’s van haar camera op haar laptop. De mooiste profielfoto van mij bewerkte ze, zodat ik hem op Facebook kon plaatsen.

De volgende ochtend checkten we na het ontbijt uit en reed Linda ons naar de Posbank bij Arnhem. Hier keken we onze ogen uit naar de vele wielrenners (strák in pak) en motorrijders. Door het zonnige weer (er stond wel veel wind) zaten de terrasjes bomvol. Na weer een stuk appeltaart en wat drinken, liepen we het Zijdepad. Een prachtig pad dwars door de hei en door het bos. We moeten er echt nog eens naar terug als de hei in bloei staat. Nadat wat te hebben gegeten, reden we om 16.00 uur weer richting huis. Rond 17.30 uur kwamen we weer thuis, na een mooi en gezellig weekend.

The Zookeeper’s Wife

The Zookeeper’s Wife

Maandag 1 mei ben ik met “filmvriendin” Conny naar “The Zookeeper’s wife” geweest. We spraken om 17.00 uur af voor bioscoop Buitenhof, waar we kaartjes kochten voor de voorstelling van 18.30 uur. We konden nog mooie plaatsen kiezen op de achterste rij.

Hierna gingen we eerst een hapje eten bij Dudok in de Passage. We moesten nog tempo maken, want voor we het wisten was het 18.30 uur. In het donker zochten we onze plaatsen op. Conny had een mooie, indrukwekkende film uitgezocht, over een waargebeurd verhaal uit de Tweede Wereldoorlog.

Hieronder neem ik de beschrijving over van de Pathé website:
De Poolse Antonina en haar man Jan Zabinski wisten tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan 300 Joden uit de handen van de Nazi’s te redden door ze een schuilplek te bieden in hun dierentuin.

Waargebeurd en persoonlijk oorlogsverhaal waarin hoop centraal staat. De film vertelt op onnavolgbare wijze het verhaal van het gezin, maar ook dat van de dieren in hun dierentuin, de tijdelijke Joodse bewoners en de stad Warschau in de allesverwoestende oorlog.

Zookeepers Wife is een verfilming van het gelijknamige boek (in Nederland vertaald als Antonina’s Dierentuin) van Diane Ackerman. Zij baseerde haar verhaal op de archieven en dagboeken van Antonina Zabinski. Van het boek werden wereldwijd meer dan 500.000 exemplaren verkocht. In de Verenigde Staten stond het 54 weken in The New York Times-bestsellerlijst.

Na afloop van de film dronken we nog een koffie in het café van Buitenhof, waarna we via Het Binnenhof en Het Plein naar het station liepen. Hier stapte Conny op de fiets en ging ik met de bus naar huis, na weer een gezellig filmavondje.