Monthly Archives: januari 2019

Weekendje Kempervennen

Weekendje Kempervennen

Vrijdag 11 januari was het dan zover! Met alle (schoon)kinderen en klein(e)zoon gingen we op pad voor een lang weekend in een huisje van Center Parcs in Noord-Brabant. Dit leuke cadeau hadden Eus en ik gekregen voor onze verjaardagen in november.

Vrijdag 11 januari moest ik eerst nog werken. Na het opruimen van de klas, ging ik een keer vroeg naar huis, waar ik de laatste spullen inpakte en andere kleren aandeed, zodat we om 16.15 uur naar de Kempervennen konden rijden. Het was aardig druk onderweg, en vooral het laatste stuk over de binnenweggetjes erg donker. Rond 18.30 u kwamen we aan bij het huisje. Het was een gelijkvloers huisje voor 8 personen, met vier slaapkamers en twee badkamers. Het huisje was heerlijk ruim en voorzien van een open keuken.

De eerste avond aten we lekkere hapjes, kippetjes, stokbrood, rauwkost, gehaktballetjes en quiche, alles ingekocht en gemaakt door (schoon)zonen Joep en Max. Toen klein(e)zoon op bed lag, speelden we het eerste spelletje van het weekend. Dit was dé activiteit dit weekend; met z’n allen of in kleine groepjes spelletjes spelen als “Ticket to Ride”, “Déja Vu”, “Code name” en “Regenwormen”. Tussendoor werd er ook geschaakt. Klein(e)zoon had dit weekend als favoriete activiteit filmpjes kijken op zijn I-pad. Soms zat hij een hele tijd te kijken, terwijl wij opgingen in ons spel.

Zaterdag 12 januari gingen we na het ontbijt met z’n allen naar het zwembad. Het was een prachtig bad, met een golfslagbad, een wildwaterbaan, glijbanen en leuke peuterbadjes. Je kon ook buiten zwemmen, waar het water 30 graden was en voor de stoere zwemmers onder ons een ijskoud dompelbad. Klein(e)zoon genoot van het zwemmen. Hij sloeg met z’n handjes in het water en hij ging vaak van het glijbaantje af, omhoog geholpen door opa, en opgevangen door mama of papa. Toen hij een keer van een grote glijbaan was afgeweest, wilde hij hier vaker af. Samen met z’n vader, tante of oom gleed hij door de tunnelglijbaan, onderaan opgewacht door de rest van de familie, die een luid applaus gaven, als hij weer tevoorschijn kwam. ’s Middags viel klein(e)zoon uitgeteld in slaap en waren wij ook aardig loom geworden van het zwemavontuur. ’s Avonds aten we nasi, klaargemaakt door Linda en Rowan. De nasi, met “geplukte kip”, bosuitjes, doperwtjes, gebakken ei en “Yellow Label” smaakte heerlijk.

Zondag 13 januari begonnen we rustig aan. Het was nog steeds regenachtig, daarom bleven we binnen en speelden we na het ontbijt, tot 11.30 u spelletjes. Hierna gingen we bowlen. Tegen inlevering van vouchers konden we goedkoop voor twee uur een baan huren, waar we met z’n zevenen twee potjes van 10 ronden speelden. De eerste ronde won Febe met precies 100 punten, de tweede ronde was Joep veruit de beste. We deden allemaal ons best om récht te gooien, maar toch gebeurde het regelmatig dat de bal al vroeg in de goot terecht kwam, of nét op het eind afboog, om alsnog in de goot te belanden. Wie twee keer 0 gooide, kon sóms het geluk hebben, dat het -oude- systeem dit niet herkende en mocht er nogmaals een poging worden gedaan. Tussendoor dronken we gezellig wat en bestelden we een borrelplankje. Na het bowlen liepen we door de regen terug naar het huisje, waar klein(e)zoon net wakker werd. Opa was bij hem gebleven, zodat hij toch een middagslaapje kon doen.

Na twee spelletjes “Ticket to Ride” gingen we om 17.00 uur weer richting het centrum lopen, waar we om 17.30 uur een tafel hadden gereserveerd bij een Italiaans restaurant. De dag sloten we af met een paar spelletjes “Code name”, waarbij dit keer “de oudjes” tegen “de jonkies” speelden. Er werd weer stevig nagedacht, de strijd ging leuk gelijk op. Die avond gingen we op tijd naar bed, omdat we de volgende dag alles nog moesten inpakken en opruimen.

Maandag 14 januari was het om 10 uur tijd om het huisje te verlaten na een gezellig weekend met elkaar. De foto’s die gemaakt zijn, laten ons nog even terug denken aan de mooie momenten van dit heerlijke gezinsweekend.

OBS De Brandaris

OBS De Brandaris

Nu ik op het eind van dit schooljaar 40 jaar voor de klas sta, wordt het hoog tijd dat ik vertel over de tweede school waar ik heb gewerkt.

Na mijn eerste jaar voor de klas in Rotterdam, kwam ik in augustus 1980 terecht in Hellevoetsluis. Hellevoetsluis was op dat moment een groeigemeente, huizen en scholen schoten er als paddenstoelen uit de grond. Ik kwam te werken op “De Brandaris”, een experimentele basisschool, waar leerkrachten uit het hele land werden aangesteld. Uit Friesland, Drenthe, Zeeland, de Randstad, allen maakten we de stap naar deze groeigemeente, waar we niet alleen een baan vonden, maar ook een woning.

De Brandaris was gevestigd in een gloednieuw schoolgebouw met vloerbedekking en waar elk lokaal een open wand had, die alleen werd gesloten als er bijvoorbeeld een muziekles werd gegeven. De kinderen droegen in het gebouw pantoffels, om de vloerbedekking netjes te houden.

De Brandaris was een experimentele basisschool, waar werd gekeken hoe het best gewerkt kon worden met leerlingen van 4 t/m 12 jaar. In 1980 waren er nog aparte kleuter- en lagere scholen, pas vijf jaar later zou de basisschool officieel worden ingevoerd. Op De Brandaris konden kleuters van groep 2, drie keer per jaar doorstromen naar groep 3. De grootste groep leerlingen ging gewoon na de zomervakantie naar groep 3, maar wie nog iets meer tijd nodig had in groep 2, kon ook na de kerstvakantie doorstromen. Voor leerlingen die al eerder naar groep 3 konden, was het mogelijk om na Pasen door te stromen. Door dit systeem werd in alle groepen op drie niveaus lesgegeven bij lezen, taal, spelling en rekenen. De zaakvakken werden geïntegreerd op een niveau gegeven.

Om dit alles goed te laten verlopen en ook om nieuwe zaken te bespreken, hadden we twee keer per week vergadering in werkgroepen. Ook gaven we zelf gym- en handvaardigheidslessen, “om het in de vingers te houden”. Dit was toen best bijzonder, omdat er op lagere scholen meestal gym- en handvaardigheidsdocenten waren aangesteld.

Omdat muziek als een rode draad door mijn -schoolse- leven loopt, heb ik ook bij deze blog een muziekfoto geplaatst. De foto is gemaakt tijdens een kerstdiner, waar we met alle groepen in de aula zaten. In deze aula verzorgde elke groep om de beurt op vrijdagmiddag een weeksluiting, waarbij alle groepen kwamen kijken. Er werd gedanst, toneel gespeeld en muziek gemaakt. Het was de begintijd van Kinderen voor Kinderen en tijdens vele weeksluitingen waren de liedjes zoals “Ik heb zo waanzinnig gedroomd” of “Op een onbewoond eiland” te horen en werd er meegezongen door de hele school. Dit zijn mooie herinneringen.

Op deze school heb ik veel geleerd van het lesgeven in drie groepen, wat me goed van pas kwam tijdens de vele jaren dat ik combinatiegroepen heb gedraaid. Verder begonnen we hier met team-teaching. Ik gaf muziek aan groep 7, de leerkracht van deze groep nam mijn groep dan over.

In augustus 1985 was er voor mij geen formatie meer en ging ik weer solliciteren. Het was het jaar dat de basisschool werd ingevoerd en er een overschot was aan leerkrachten. Honderd sollicitanten op een vacature was geen uitzondering. Ik werd aangenomen in Poeldijk, waar een openbare school werd opgericht. Toen ik het telefoontje kreeg dat ik was aangenomen, leek het alsof ik zweefde. Zó ontzettend blij was ik dat ik was aangenomen. Over deze derde school, waar ik heb gewerkt van 1985 tot 2002, vertel ik een volgende keer.