Monthly Archives: juli 2019

Groep 1/2B 2018/2019

Groep 1/2B 2018/2019

Afgelopen schooljaar was ik leerkracht van groep 1/2B van OBS De Margriet. Op donderdag en vrijdag stond ik voor de groep, op de andere dagen een nieuwe collega, met kleuterervaring. Voor mij was het het eerste jaar dat ik een kleutergroep draaide. Al vaker had ik een dag per week “de kleuters” gedaan, maar afgelopen jaar was ik echt -mede- verantwoordelijk voor de groep. De groep startte met 13 kinderen, 8 kinderen in groep 1, 5 kinderen in groep 2.

Omdat ik afgelopen jaar wilde kijken of ik weer mijn werkplezier terug kon krijgen ben ik een schrift bij gaan houden waarin ik de leuke dingen opschreef die ik meemaakte. Hieronder een greep hieruit:

De rekenlessen geven, in het begin van het schooljaar aan de hele groep en later aan een deel van de groep, vond ik heel leuk. Vooral het zelf bedenken hoe te werken aan een doel gaf mij energie. De methode gebruiken als bronnenboek, ideeën opzoeken op internet of zelf iets bedenken was leerzaam. Ik genoot met de kinderen van het “Met Sprongen Vooruit” spel “Van pakken tot plakken”, een soort “Kip, ik heb je”, maar dan met rekenvaardigheden.

De lessen van de Kanjertraining waren ook heel leuk om te geven. De kinderen waren tijdens de oefeningen heel enthousiast, ze wilden allemaal de beurt krijgen. Bijvoorbeeld met het spel “Vallen als een plank”, waarbij het kind naar achteren valt en ik hem/haar op moest vangen. Het gaat bij dit spel om vertrouwen. Net als een kind, dat op de grond ligt, op laten tillen door vijf groepsgenootjes. Het vertrouwen in elkaar was in deze groep groot, iedereen wilde worden opgetild.

Ook de muzieklessen waren fijn om te geven. We zongen liedjes bij de thema’s en ik gebruikte regelmatig de schoolinstrumenten. Zo maakten we in de Sinterklaastijd een Sint- en een Pietenorkest. Ik dirigeerde, gaf aan wélk orkest moest spelen, of dat dat de hele groep zich mocht laten horen. De kinderen, ook de allerjongsten, begrepen dit “dirigeren” heel goed.

De lessen uit Schatkist, waarin een bepaalde letter centraal staat, waren ook heel leuk. Samen luisteren naar de klank, hoe voelt dat, met elkaar op zoek gaan naar spullen voor de lettertafel. Kinderen die tot de ontdekking komen dat een bepaalde klank of letter ook in hun naam zit, was prachtig om te zien.

In mijn schrift staan nog veel meer mooie momenten, te veel om hier allemaal op te schrijven. Het afgelopen jaar gaf ik les aan een fijne groep kinderen, die uiteindelijk uitgroeide tot een groep van 24. De ervaringen die ik heb opgedaan afgelopen jaar, kan ik goed gebruiken als ik komend schooljaar de groep 2/3 ga draaien. Een nieuwe uitdaging, waarbij ik weer les ga geven in mijn vertrouwde lokaal en waarvan ik mijn belevenissen ga bijhouden op mijn “Juf Iris” Facebook pagina. Maar nu eerst genieten van de zomer en de vakantie.

Le Havre

Le Havre


Dinsdag 11 juni was het dan zover: de Leeuwinnen zouden aftrappen voor hun allereerste wedstrijd van het WK. Omdat het WK voetbal dit jaar in Frankrijk werd gehouden én de poulewedstrijden aan te rijden zouden zijn, besloten Eus, Linda en ik de eerste wedstrijd in Le Havre bij te gaan wonen. Via de Fifa kochten we al vroeg kaarten, om zeker te zijn van een plaats.

Op zondag 9 juni reden we om 10 uur richting de Franse havenplaats, waar we een leuk, kleinschalig hotel hadden geboekt, op loopafstand van de boulevard en naar later bleek, de fanzone. Maandag 10 juni vermaakten we ons, ondanks de regen, prima in en rondom de stad.

’s Morgens bezochten de St. Joseph’s Church, een rooms-katholieke kerk. Van 1945 tot 1964 gaf de stad Le Havre de opdracht aan Auguste Perret om leiding te geven aan de wederopbouw van de stad nadat deze was verwoest door de Britten tijdens de Tweede Wereldoorlog. De St. Jozef werd gebouwd tussen 1951 en 1957/58 als onderdeel van deze opbouw. De enkele, centrale toren van 107 meter hoog, is goed zichtbaar vanuit de haven van de stad.

’s Middags reden we met de auto naar d’Étretat. De hele kust van d’Étretat is beroemd vanwege de gigantische krijtrotsen, waar één gedeelte iets weg heeft van een olifantenslurf. Ook de andere gebogen krijtrotsen zorgen voor de prachtige uitzichten waar d’Étretat zo beroemd om is. De krijtrotsen zagen we het best toen we aan de zuidkant de berg verder opliepen. Vanaf de boulevard gaat er een trap en weg naar boven toe die zich verder en verder vervolgt langs de krijtrotsen.

Boven aangekomen genoten we van het prachtige uitzicht en bezochten Linda en ik de tuinen van d’Étretat. Twee Russen kochten enkele jaren geleden een villa met bijbehorende tuin aan de rand van d’Étretat en restaureerden de meer dan een eeuw oude tuin. Vanaf 2017 kun je deze prachtige tuin bezoeken. De villa werd rond 1905 gebouwd voor Madame Thébault, een actrice uit het stadje, die bevriend was met de beroemde schilder Claude Monet. Zij liet op het erf een boom planten, die de aanzet vormde voor een uitgebreide tuin, de basis van de huidige Jardins d’Étretat. De Russische landschapsarchitect Alexandre Grivko heeft het geheel nu gevormd tot een groen paradijsje aan de kust. In de opbouw van de tuin herken je de omgeving terug, bijvoorbeeld de werking van eb en vloed, en de ronde vormen van de gesnoeide planten en struiken lijken op de zee, altijd in beweging. Tussen de struiken, die prachtig zijn gesnoeid, zijn allerlei kunstwerken te vinden die de bloemen, bomen en planten mooi aanvullen.

Hoewel de wedstrijd dinsdag pas om 15.00 uur zou beginnen in stadion Océane, waren we de hele dag bezig met de voorpret. De dag begon in de fanzone, waar we de eerste hordes oranje supporters zagen, met een optreden van “de gebroeders Rosso”, die de stemming er goed in wisten te brengen. Anderhalf uur later, liepen en zongen we als een oranje sliert achter de Oranje bus aan naar de pendelbussen die ons naar het stadion zouden brengen. Fransen, die langs de weg stonden en uit de ramen hingen, keken hun ogen uit. Na de strenge controle bij de ingang gingen we om 13.00 uur het stadion in, en waren we heel blij dat het juist deze dag stralend weer was. We hadden plaatsen vlakbij het veld en konden de Leeuwinnen dan ook heel goed zien tijdens de warming-up en de wedstrijd. Toen ik al vrede had met 0-0, omdat Oranje niet goed speelde, viel tóch het winnende doelpunt voor Nederland. Het Oranjelegioen sprong als één man op, het was prachtig om deze ontlading mee te maken. Dat deze overwinning het begin zou zijn van de zegetocht van de Leeuwinnen wisten we toen natuurlijk nog niet. Hoe het is afgelopen weten we allemaal, maar die allereerste wedstrijd in Le Havre was voor ons heel speciaal, want “wij waren er bij”.