Category Archives: Herinneringen

Februari 2022

Februari 2022

In de eerste week van februari was bijna alles weer mogelijk
Nadat we vorige week weer konden badmintonnen, konden we afgelopen week elkaar ook weer ontmoeten op de schaakclub. Het was fijn elkaar weer te zien na drie maanden. Op de dag dat dit weer mogelijk was, kreeg ik ook mijn schaakprijs toegestuurd door de KNSB. Ik ben er erg blij mee.
Vorig weekend een rondje gewandeld in Ypenburg met jongste dochter. Bijzonder dat ze nu woont op de plek waar van 1936 tot 1991 een landingsbaan was van vliegveld Ypenburg. Nu zijn er mooie wandelpaden en speelplekken aangelegd en rijdt lijn 19 er naar Delft.

Dinsdag was het tijd om het husselen bij de badmintonclub weer te organiseren. Er was een mooie opkomst van 30 leden en zoals ik her en der hoorde vond iedereen het weer een leuke activiteit.

De tweede week was afwisselend
Maandag ging ik naar Delft voor mijn oppasdagje. Het was gelukkig droog weer, maar wel heel koud, ondanks de zon die volop scheen. Kleinzoon nam een leuke tekening mee uit school, geverfd naar aanleiding van het boek “Kikker in de kou” van Max Velthuijs.
Dinsdag stopte ik eerder met badminton, om op tijd bij het uitzichtpunt op de Polderbaan te zijn, om de Airbus te zien landen waar jongste dochter in zat. Helaas klopte onze informatie niet, dat dit de enige baan is, waar dit vliegtuig kan landen. We zagen trouwens helemaal geen vliegtuigen landen, dus toen zijn we maar naar Schiphol gereden.

Donderdagavond heb ik meegedaan en foto’s gemaakt bij het afsluitende toernooitje van de actie “Probeerbadminton”, dat een van onze leden had georganiseerd. BC Orbiton heeft een tiental nieuwe leden overgehouden aan deze actie, een prachtig resultaat.
Vrijdag weer naar Delft geweest, maar nu met het OV, waar ik museum Prinsenhof bezocht met de presentatie “Historische vrouwen”. Hierin zijn de portretten en originele brieven te zien van vrouwen rondom Willem van Oranje. Daarnaast zijn in video’s verhalen van vrouwen uit Delft van nu te horen. Mooi om dat naast elkaar te zien.
Na het museumbezoek voor het eerst weer buiten geluncht, op de Markt, en daarna nog even wat rondgelopen door de gezellige straatjes.

Het was een fijne week, waar we vrijdagavond alsnog in een lockdown terecht kwamen. Nu niet in verband met Corona, maar door storm Eunice.
Zo gebeurde het dat ik vrijdagavond niet naar de sporthal ging om foto’s te maken, maar vast aan het werk ging voor de bestuursvergadering van komende maandag.
Maandag ben ik met het OV naar Scheveningen gegaan, om te lunchen in het Kurhaus met twee oud-collega’s. Na afloop zijn we de Pier nog even op geweest, waar we amper konden blijven staan door de harde wind. Op het strand werd hard gewerkt met graafmachines om een zandwal te maken, ter bescherming van de strandtenten.

Dinsdagavond een leuke partij gespeeld op de schaakclub. Mijn klok stond na afloop precies op 30 minuten, wat betekent dat ik een uur over mijn zetten heb gedaan. Mijn tegenstander deed zijn zetten een stuk sneller. Soms z籀 snel, dat ik niet door had dat hij al had gezet, omdat ik mijn zet nog aan het opschrijven was.
Van de week “Het Verbond van Vijf” van Yvo K羹hling uitgelezen. Het boek gaat over de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad die onder druk worden gezet door een anonieme terreurcel. Het boek speelt zich af op verschillende plekken in de wereld. Leuk dat het verhaal begint en eindigt in Delft.

Het was een drukke online week, waarin de corona perikelen voorbij lijken te zijn, maar waarin we werden opgeschrikt door de gebeurtenissen in Oekra簿ne.
Een week waarin ik veel achter mijn laptop heb gedaan voor de badminton- en schaakclub en contact had met ex-collega’s van de Margriet over de schaaklessen die na de voorjaarsvakantie weer herstart kunnen worden.
Leuk om te zien dat mijn pr stukje is geplaatst in Het Krantje, dat is namelijk niet vanzelfsprekend. Heb ik mijn werk niet voor niets gedaan.

Maandag was het weer oppasdag en dit keer gingen we samen naar Delft. Kleinzoon had vrij in verband met een studiedag en daarom gingen we gezellig naar Monkey Town, waar de kinderen zich prima hebben vermaakt met voetballen, klimmen, glijden, fietsen en bouwen.
Heerlijk dat het van de week rustig weer was. Zo kon ik weer eens in de tuin aan de gang gaan. Eindelijk het kunst kerstgroen opgeruimd, wat gesnoeid en het een en ander opgeruimd. De krokussen, narcissen en tulpen komen al tevoorschijn, de lente komt er aan!

Januari 2022

Januari 2022

Een rustige, eerste nieuwjaarsweek
Traditiegetrouw keek ik op 1 januari naar het Wiener Philharmoniker orkest, met dit jaar Daniel Barenboim als dirigent. Gelukkig mocht er dit jaar weer publiek in de Gouden Zaal.
Maandag 3 januari ging ik met het OV naar een oud-collega in Zoetermeer. Met oudste dochter speelde ik het spelletje “Rondje lopen” op het schaakbord, waarbij je slechts enkele stukken gebruikt. ’s Avonds ging ik weer op voor een bestuursvergadering van badminton, die we fysiek/online moesten doen.

Dinsdagavond 4 januari deed ik weer mee met het online snelschaaktoernooitje van de schaakclub. Niet mijn favoriete schaakonderdeel, maar wel heel leuk om toch contact te hebben met elkaar.
Donderdag 6 januari was het dan echt tijd om de kerstboom op te ruimen. Vind ik een bijzonder moment, het einde van de gezellige kerstperiode. De muziek van ABBA op de achtergrond maakte er toch een gezellig moment van.

De tweede week van januari
De week begon met een oppasdagje in Delft. Leuk om de tekenontwikkeling van kleinzoon te zien. Op school had hij zichzelf getekend “voor opa” en thuis was hij bezig met een regenboog Dino.
Zelf ben ik ook weer bezig geweest met tekenen. Voor grote schaakbroer heb ik een Zentangle getekend, met voor het bord een patroon dat ik vond in een boek. Ik heb het iets aangepast en toevallig werden het precies 64 velden.

Dinsdag 11 januari gewandeld met een aantal badminton vrienden. We liepen een flink rondje, door de omgeving waar ik ben opgegroeid, heel leuk. Vanaf station Mariahoeve, door Marlot en naar het Haagse Bos. Het was koud, maar we hadden geluk dat juist die dag de zon volop scheen.
Van de week heb ik de musical Chess, met prachtige muziek van Benny Andersson en Bj繹rn Ulvaes (van ABBA) op YouTube ontdekt. De musical is in 1984 gemaakt en is ge簿nspireerd op het WK van 1972 tussen Bobby Fisher en Boris Spassky. Leuk om steeds een stukje te kijken. Nu kijk ik de Amerikaanse versie, maar er is ook een Nederlandse.

In de derde week van januari was gelukkig iets meer mogelijk
Zo konden we dinsdagmorgen weer badmintonnen in de sporthal. De opkomst was, ondanks de maatregelen, heel goed. Het was fijn om weer met elkaar te spelen, te praten en te lachen.
Na een week grijs en grauw weer, kwam maandagmiddag eindelijk de zon weer even tevoorschijn. Ik ben die middag naar Duivenvoorde gefietst en heb er heerlijk gewandeld in het park en op een van de bankjes gezeten waar je uitkijkt over het aangrenzende weiland.

Afgelopen week “Het Duitse meisje” van Armando Lucas Correa uitgelezen. Een indrukwekkend boek, naar een waargebeurd verhaal over het lijnschip St. Louis, van de Hamburg-Amerikaan lijn, die op 13 mei 1939 vertrekt vanaf Hamburg naar Havana, Cuba.
Van de week de laatste bladzijden van mijn fotoalbum gemaakt, waarin ik van alles heb verzameld dat met mijn werk te maken had; mooie tekeningen van leerlingen, lieve kaarten van ouders, krantenknipsels, blogs die ik heb geschreven enz. enz. Het zijn zes mooie mappen bij elkaar met herinneringen aan 42 jaar voor de klas.

In de laatste week van januari was nog meer mogelijk
Zo kon ik na de street-art wandeling op vrijdag in Den Haag, na afloop weer eens wat drinken bij Deluca in de Passage. Dat voelde heel bijzonder na zo’n lange tijd.
De street-art wandeling, die ik deed met een aantal badminton vrienden was een groot succes. De start was achter het Centraal Station, waar ook kunstwerken te zien waren, en daarna liepen we naar de binnenstad, waar we in kleine straatjes, waar je anders nooit komt, prachtige kunstwerken tegenkwamen. De verschillende technieken vielen daar ook bij op, zo deed het patroon bij de poes mij denken aan een Zentangle patroon.

Dinsdagavond 25 januari werd het laatste online schaaktoernooitje gehouden, waar 14 leden aan mee deden. Gelukkig konden we de afgelopen weken op deze manier nog schaken met elkaar. Het was leuk en leerzaam om ook eens tegen goede schakers van de schaakclub een partij te spelen.
Zaterdag 29 januari gezellig Catan gespeeld en gegeten bij oudste dochter en schoonzoon in Hilversum. Catan, met de uitbreiding van steden en ridders, was weer erg leuk. We hebben gelijk een nieuwe datum geprikt voor een vervolg.

Hoopvol jaar 21

Hoopvol jaar 21

In de lichtbak in mijn keuken staan al een heel jaar de woorden
Hoopvol jaar 21.

Vorig jaar december had ik de hoop dat het weekje weg naar Ibiza w矇l door zou gaan. Dat is gelukkig gelukt, na eerst nog een tweede verplaatsing, maar het werd drie keer scheepsrecht en in september konden we dan toch eindelijk naar ons geliefde eiland.

Vorig jaar december sloten de scholen ook heel plotseling, ik kan mij dat moment nog goed herinneren. Precies in de week van het gezellige Kerstdiner werd besloten om de scholen voorlopig te sluiten. Na de Kerstvakantie bleven de kinderen nog een aantal weken thuis en moesten we het online lesgeven verzorgen. Ik hoopte van harte dat dat niet te lang zou gaan duren.

Vorig jaar konden we vanaf december niet sporten in de sporthal en werden alle badminton activiteiten stilgelegd. Een paar maanden verder in het nieuwe jaar werd weer voorzichtig begonnen met twee spelers op een baan en werden we creatief in het verzinnen van aparte wedstrijdvormen. Maar ik hoopte dat ook d穩t niet al te lang zou duren en we weer gewoon zouden kunnen spelen.

Een jaar geleden kregen we het advies om thuis maximaal 3 gasten te ontvangen. Zodoende vierden we onze verjaardagen, Sinterklaas en Kerst op meerdere momenten met de helft van onze kinderen. Sinterklaas vierden we op twee adressen en hadden we online contact tijdens het spelen van Sinterklaas Bingo. Voor een keer leuk, maar ik hoopte wel dat het de laatste keer zou zijn.

En zo waren er eind vorig jaar nog veel meer maatregelen waarvan ik hoopte dat ze in 2021 niet meer nodig zouden zijn. De woorden van mijn lichtbak kan ik helaas laten staan, ik hoef alleen de 21 te veranderen in 22.
Want in 2022:
. hoop ik in juli naar Manchester te kunnen om de Leeuwinnen aan te moedigen
. hoop ik voor alle kinderen dat de scholen na de Kerstvakantie weer open gaan en open zullen blijven
. hoop ik dat er weer binnen gesport mag worden en toeschouwers de zaal in mogen
. hoop ik dat we zonder zelftesten met alle (klein)kinderen samen kunnen komen

Maar hoop ik bovenal dat we gezond blijven en kunnen blijven genieten van alle dingen die nog w矇l kunnen.

De kerstvakantie

De kerstvakantie

Dit jaar begon de kerstvakantie voor mij op vrijdag 20 december. Na een lange laatste dag op school, was het na alle kerstversieringen opruimen en de klas startklaar maken voor januari om vijf uur eindelijk vakantie. Thuis moest ik nog wel een paar dagen “landen”, ik was nog volop bezig met schoolse zaken. Ik maakte een brievenbus, woordkaartjes en drukte idee禱n, liedjes en voorbeelden af voor het nieuwe thema. Na een paar dagen besloot ik de “administratie” en het plannen te bewaren voor het allerlaatste weekend en besloot ik schoolse zaken los te laten.

De eerste vakantieweek, waarin de Kerstdagen vielen, was heel gezellig met een aantal leuke bezoekjes: aan “oude” sportvrienden, die over waren uit Portugal, aan mijn dierbare tante en oom in Noordwijk en aan broer en schoonzus in Utrecht. Eerste Kerstdag was gezellig met de kinderen en klein(e)zoon, we aten traditiegetrouw kaas- en vleesfondue en deden daarna spelletjes.

Op zondag 29 december ben ik een dag naar Rotterdam geweest met Linda. We bezochten eerst het Nederlands Fotomuseum, waar een presentatie werd gehouden met Hugo Borst en de sportfotograaf van het AD, Pim Ras. We bezochten ook de tentoonstelling “Samen sterk”; visuele verhalen met maatschappelijke en alledaagse beelden. Naar aanleiding hiervan, kwam ik op het idee om ook iets met mijn vele foto’s te doen. In mijn albums ga ik steeds twee foto’s zoeken die iets met elkaar te maken hebben. Ze zijn alleen in een andere tijd gemaakt. Ik plaats ze op mijn nieuwe Instagram account “mijnfotoverhalen” en ga later nog iets met de foto’s doen. Een boek, een collage maken, dat bedenk ik nog.

Maandag 30 december kwam klein(e)zoon weer een dagje langs. Omdat er in de vakantie geen gym is, gingen we naar Monkey Town, waar hij weer genoot van alle speelmogelijkheden. Klein(e)zoon rende, klauterde en gleed dat het een lieve lust was. Tijd om te eten of te drinken had hij bijna niet, zo druk was hij bezig. Toen we thuis kwamen, brachten we de kleine man naar het “grote bed”, waar hij sinds kort in slaapt. Hij sliep door, tot we hem wakker maakten om half vier. We speelden nog even met de Duplo, tot hij om 17.00 uur weer werd opgehaald.

Op Oudjaarsdag werd er buiten veel en hard geknald, binnen was het rustig. ’s Avonds keken we televisie, onder andere naar de oudejaarsconference van Claudia de Breij. Op Nieuwjaarsdag lukte het om tot 9.45 uur uit te slapen. Ik keek naar het journaal van 10.00 uur en om 11.15 uur, traditie getrouw, naar het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen. Het blijft leuk om te ontbijten en koffie met oliebollen te eten tijdens het luisteren en kijken naar dit beroemde orkest. ’s Avonds bestelde ik ruim 200 fotoafdrukken om mijn fotoalbum van 2019 te kunnen maken.

De laatste dagen van de vakantie speelde ik nog mee met het oliebollentoernooi van Orbiton en ging ik naar de film (La Belle Epoque) in Den Haag. De gezellige kerstperiode sluit ik morgen af met het opruimen van de kerstboom, pak ik schoolse zaken weer op en maak ik mij op voor de eerste bestuursvergadering in het nieuwe jaar.

Herfstvakantie 2018

Herfstvakantie 2018

Een vlinder
telt geen maanden
doch momenten
en heeft tijd genoeg

De leuke momenten van mijn herfstvakantie heb ik opgeschreven om te bewaren als fijne herinneringen.
Voor mij begon de herfstvakantie al op donderdag 18 oktober.
’s Morgens reed ik om 10 uur richting Delft om op te gaan passen op klein(e)zoon. Leuk om hem ook eens mee te maken tussen z’n eigen speelgoed en te zien waar hij thuis zoal mee speelt. Hij begint al een beetje het bouwen met Duplo blokken te begrijpen en ook het keukentje -gekregen van onze overburen- is favoriet. Zo liep hij met in elke hand een grote pan uit de “echte” keuken, naar het fornuisje en zette de pannen er op, waarna hij van alles in de pannen ging stoppen. Een mooi gezicht.

Vrijdagavond ging ik badmintonnen. Het was wel niet “mijn avond”, maar in de vakantie, is het lekker om ook eens op een andere speeldag te badmintonnen. Als bestuurslid is het daarbij ook leuk om eens andere spelers te ontmoeten van onze badmintonclub.

Zondag 21 oktober vond ik het tijd om toch maar mijn zomerkleding om te ruilen voor mijn winterkleding. Aan de lange zomer en nazomer zou nu toch 矇cht wel eens een einde komen? Ik haalde mijn winterkleding uit de koffers en stopte de zomerkleding er in terug. Het uit de koffers halen van de seizoenskleding is altijd leuk, vind ik. Er komen vaak momenten voorbij als: “O ja, dat had ik ook nog”. In de vakantie was het nog een paar dagen aardig weer, maar halverwege werd het dan toch 矇cht winters en had ik het wisselen toch niet voor niets gedaan.

Maandag 22 oktober ging ik gezellig met Linda en Noah naar Monkey Town in Rijswijk. Noah was al vaker in zo’n binnenspeeltuin geweest, dat was goed te zien. Hij klauterde, bouwde en gleed er lustig op los. Tussendoor dronken en aten we wat aan de vele tafels die er stonden. Na twee uur spelen, lopen en klimmen was het tijd om naar huis te gaan. Noah viel in de auto gelijk in slaap. Thuis aangekomen kon ik hem al slapend in zijn bedje leggen, waar hij nog twee uur doorsliep en ik ook even bij kon komen van ons Monkey Town avontuur.

Dinsdagochtend kreeg ik van een badminton speelster stapels prachtig gekleurd papier en bijpassende enveloppen. Ooit maakte ze zelf kaarten, maar inmiddels niet meer en daarom gaf ze alles aan mij. Heel lief. ’s Avonds genoot ik van de voetbalwedstrijd Ajax – Benfica op de televisie. Helemaal geweldig toen Ajax in blessuretijd t籀ch nog 1-0 wist te scoren.

Woensdag ben ik met Linda naar Ikea geweest. Altijd leuk om daar rond te lopen en idee禱n op te doen. Ik kocht er een kleed voor de klas, een wekker voor op mijn werkplek op zolder en een lijstje voor de oude kerstfoto, die ik had gekocht bij de Y-hallen.

Vrijdag ben ik met nicht Irene en haar man naar het Gemeentemuseum in Den Haag geweest, waar we de tentoonstelling “Art Nouveau” bekeken en schilderijen van Alexej von Jawlensky bewonderden. Er was nog veel meer moois te bekijken, maar we wilden ook nog even langs het ernaast gelegen Fotomuseum. Hier bekeken we de tentoonstelling “Generation Wealth” van Lauren Greenfield, die zich al 25 jaar bezig houdt met het thema “rijkdom”. Generaton Wealth is een verslag van het verlangen om rijk te zijn, tegen elke prijs. Ook in Het Fotomuseum zijn nog meer dingen de moeite waard om te bekijken, reden dus om nog een keer die kant op te gaan. ’s Avonds keek ik via Netflix “De Marathon” met Linda. Een mooie film die we allebei nog niet hadden gezien.

En ook de laatste dag van de vakantie ging ik er op uit. Met Febe en Linda bezocht ik het Anne Frank huis in Amsterdam. Het verhaal van Anne maakte op mij als 15- jarige enorme indruk. Ze heeft mij ge簿nspireerd om ook dagboeken te gaan schrijven en Het Achterhuis heb ik meerdere keren gelezen. Het huis heb ik in het verleden wel eens bezocht, en ook nu was het weer heel indrukwekkend. Anne, geboren in hetzelfde jaar als mijn vader, gestorven onder vreselijke omstandigheden, we werden er stil van. Na dit bezoek gingen we lunchen bij “Bagels en Beans”, waarna we naar de Kalverstraat liepen. Ik wilde graag een jurk voor mijn 60e verjaardag kopen. Leuk om dit met de meiden te doen; zij hielpen mij met keuren. Te kort, te kleurrijk, te zakkerig, te oubollig. Het was nog een hele opgave, maar uiteindelijk was daar d矇 jurk. Febe wees me er op; een vrolijke jurk met herfstkleuren. De jurk stond me heel leuk en zat goed. De missie was geslaagd. Nadat we gezellig bij Febe op haar kamer een hapje hadden gegeten, reed Linda weer naar huis.

Het was een fijne herfstvakantie, met mooie momenten thuis en “op pad”.

“Op kamers”

“Op kamers”

Ruim 40 jaar geleden, in de zomer van 1977, besloot ik “op kamers” te gaan. Ik was 19 jaar en zou na de zomer naar het tweede jaar van de Pedagogische Academie gaan. Tijd om zelfstandig te gaan wonen vond ik. Niet omdat ik het thuis niet meer naar mijn zin had, maar het leek mij gewoon leuk om z矇lf boodschappen te doen, te koken en bezoek te ontvangen.

Ik kwam terecht in de Paul Gabri禱lstraat in Den Haag, waar ik een gemeubileerde kamer kon huren voor 275 gulden per maand. De kamer bevond zich op de tweede etage in het huis van Henk en Marry, een jong stel met een kindje van 9 maanden.

De kamer, van ongeveer 16 vierkante meter, had een houten donkerbruin gebeitste vloer, twee groene muren en paarse gordijnen van batik stof. Op de grond lag een paars kleed en op het bed lag een sprei van dezelfde stof als de gordijnen. Verder was er een vaste wastafel en waren er twee deuren die open konden naar het kleine balkon. Ik kon gebruik maken van de keuken op de eerste etage, had een klein stukje van de koelkast tot mijn beschikking, kon gebruik maken van de douche, die naast mijn kamer lag en van de telefoon, die een extra aansluiting op mijn kamer had.

De kamer huurde ik met de grote meubelstukken zoals een bed, een ronde tafel en een vaste kast voor mijn kleding. De kleine meubels waren van mijzelf: kleine kastjes, stoeltjes en h矇矇l veel planten, die echt overal stonden. Mijn kamer lag heerlijk centraal, vlakbij het centrum van Den Haag, waar ik regelmatig alleen naar de bioscoop of het theater ging. Ook het Haagse Bos, Clingendael en het strand lagen op fietsafstand, waar ik regelmatig te vinden was, gezien de vele foto’s die ik hier heb geschoten. De kerkklokken, die op mijn kamer goed te horen waren, gaven mij, vooral in het begin, een vertrouwd gevoel.

Het langst fietsen was voor mij nog Leidschendam, naar het huis van mijn moeder aan de Willem de Rijkelaan. Hier fietste ik elke week meerdere keren heen, omdat ik dan ging badmintonnen in De Fluit. Elke woensdagavond speelde ik met mijn badmintonvrienden en in de weekenden was er competitie. Het was de tijd van lang blijven hangen in de kantine, toernooien en allerlei uitstapjes die we met elkaar maakten. Op mijn kamer kon ik dan weer bijkomen van alle drukte.

Ik vond het heerlijk om achter mijn bureau te schrijven en te luisteren naar muziek van Juli禱n Clerc, Patti Smith en Fleetwood Mac. Bij de muziek van Saterday Night Fever en Grease kon ik heerlijk dansen en zingen, lekker in mijn uppie, niemand die het zag. Ook luisterde ik regelmatig naar de radio, een TV had ik niet. Ook herinner ik mij nog dat ik dwarsfluit speelde en elke week een paar keer moest oefenen voor de volgende les op vrijdag. De buurjongetjes vonden dat heel bijzonder, ze keken dan om het hoekje van het balkon en maakten rare geluiden om de aandacht te trekken. Daar kon ik me aardig aan ergeren.

In april 1979 kwam ter sprake, dat ik een etage zou kunnen huren in het grote huis van mijn oma in Scheveningen. Wat was ik blij! Een etage…. dus veel meer ruimte en een eigen keukentje en badkamer. Helaas ging dit feest op de valreep niet door, door onenigheid in de familie. Ik huilde uit bij Henk en Marry en zij waren zo lief om te zeggen, dat ik nog bij hen kon blijven wonen.

Maar een jaar later moest ik de kamer dan toch echt verlaten. De reden weet ik niet meer, maar ik denk dat het gezin de kamer z矇lf nodig had i.v.m. gezinsuitbreiding. Ik zette daarom een advertentie: “Spoed! Jonge onderwijzeres zoekt kamer(s) met kookgelegenheid” en vond een kamer in een luxe villa in de Laan van Leeuwesteyn in Voorburg. Het was een prachtig huis, waar ik een kleine kamer huurde, en gebruik kon maken van de riante badkamer. Ik zou er slechts enkele maanden wonen, omdat ik een baan vond in Hellevoetsluis. Destijds een groeigemeente, waar de woningen en scholen uit de grond werden gestampt. Ik kon er mijn eerste “echte” huis huren. Na drie jaar “op kamers” kreeg ik dan t籀ch een grotere woonruimte met een eigen keuken en een badkamer. Een heel rijk gevoel, vooral ook door het prachtige uitzicht over het Haringvliet.

Pakjesavond

Pakjesavond

“Wie komt er alle jaren
weer uit Spanje varen?
Over de grote zee, ja ja…
Dat is Sinterklaas, hoera!

Wie brengt er veel cadeautjes?
Pakjes en pepernootjes,
letters van fijne chocola…
Dat is Sinterklaas, hoera!”

Dit jaar vierden we pakjesavond op zaterdag 2 december. We waren dit jaar met een grote groep; Eus-Iris, Joep-Nikita en Noah, Febe-Max en Linda-Rowan. De afgelopen weken waren we op pad gegaan om cadeautjes te kopen voor het traditionele dobbelspel. Dit jaar kocht iedereen twee “gewone” cadeautjes van 7,50 en een “eet” cadeautje van 5,- We kochten niet alleen cadeautjes voor het spel, maar dachten ook aan Noah, die voor het eerst Sinterklaas mee zou vieren. Er lagen dan ook heel wat cadeautjes voor hem klaar.

Overdag maakten we de zitkamer “kindproof”, dekten we alvast de tafel en gingen Linda en ik in de keuken aan de slag. voor het avondeten. Linda maakte Surinaamse nasi en ik maakte, net als vorige jaren, tomatensoep met paprika en varkensvlees en een maaltijdsalade met aardappel, ei, komkommer, appel en ui.

Rond half 4 kwam iedereen aan en dronken we eerst gezellig thee met kruidnoten, marsepein en chocola. De salontafel hadden we voor de TV gezet, zodat Noah alle ruimte had om te tijgeren, b穩jna te kruipen en staan. Na even wennen en kijken wie er allemaal waren, vond hij alle aandacht prima. De cadeautjes uitpakken begreep hij nog niet zo, daar werd hij mee geholpen. Het mooist van alles vond Noah het gekleurde sinterklaaspapier en de plakbandjes.

Nadat Noah had gegeten en in bed was gelegd, gingen wij eten en het dobbelspel spelen.
Alle 24 cadeautjes werden in het midden op de grond gelegd. Op een speciale dobbelsteen stond w獺t je moest doen. Alle cadeautjes werden verdeeld door “Kies een cadeautje”. Ondertussen kon het ook zijn dat je een cadeautje moest ruilen of een plaats moest opschuiven. Toen alle cadeautjes verdeeld waren, begon ronde 2. In plaats van een cadeautje te kiezen, moest je een cadeautje uitpakken, zodat langzamerhand zichtbaar werd welke cadeautjes er waren gekocht. Heel leuk om te zien. Bij ronde 3 zette Linda de timer op ongeveer 18 minuten. Dit was de meest hilarische ronde, vooral tegen de tijd dat de timer b穩jna af zou gaan. Want dat betekende dat de cadeautjes die voor je lagen voor jou zouden zijn. Na afloop werd nog het een en ander spontaan geruild, zodat iedereen drie cadeautjes had.

We sloten de avond af met het spelen van “30 seconds”, met vier tweetallen. Rowan en ik hobbelde al gauw achteraan, maar de andere tweetallen waren erg aan elkaar gewaagd. Er werden prachtige omschrijvingen gegeven en er werd veel gelachen. Nikita en Linda en Joep en Max stonden tot op het eind gelijk. Maar helaas voor Max, kon hij niet op tijd een goede omschrijving geven van “Ciske de Rat”, waardoor een kostbaar punt verloren ging en de meiden nipt wisten te winnen.

En vandaag, op 5 december? Vanmorgen ging ik met 30 badmintonleden “Sinthusselen” en ben ik na afloop gezellig gaan lunchen met badmintonvriend Fred. Hij verwende me met een prachtig gedicht, erg leuk.


“Dag, Sinterklaasje, dag, dag.
Dag, dag, lieve Piet.

Dag, Sinterklaasje, dag, dag.
Luister naar ons afscheidslied”.

Zomaar een zondag.

Zomaar een zondag.

Voor deze blog was ik aan het bedenken waar ik over zou kunnen schrijven. Er kwam maar geen idee bovendrijven, tot ik opeens bedacht: “Misschien is het leuk om eens te schrijven over zomaar een zondag”. Een zondag waarop ik geen bijzondere dingen onderneem, maar me gewoon thuis vermaak. Vandaar onderstaande blog over “zomaar een zondag”.

Vandaag, zondag 19 maart, stond ik even na 8.15 uur op. Het was nog heerlijk stil in huis, omdat de rest van de familie nog sliep. Nadat ik me had gewogen (doe ik iedere dag als ik vrij ben), ging ik met de wasmand met was voor 60 graden naar beneden. Hier zette ik thee, maakte een croissantje met ham en komkommer klaar, deed de was in de wasmachine en ging ontbijten aan de keukentafel. Tijdens het ontbijt keek ik op mijn mobiel of er nog berichtjes waren binnengekomen, daarna las ik wat in het AD Magazine.

Inmiddels was het half 10 en ging ik “de planten doen”: Water geven, gele blaadjes wegknippen, oude bloemen weggooien en kaarsen die waren opgebrand, vervangen voor nieuwe. Hierna ging ik mijn tas met spullen voor school ordenen. Meestal doe ik dit op zaterdag, maar daar was het gisteren nog niet van gekomen. Een aantal stencils moest ik nog nakijken en daarna maakte ik van alle stencils van de afgelopen weken boekjes voor de kinderen, die ze mee naar huis mogen nemen. Zo kunnen de ouders zien welke stof is aangeboden.

Inmiddels was de was klaar. Deze ging ik eerst ophangen op zolder, voordat ik een stuk fruit ging eten en koffie ging drinken. Tijdens de koffie zat ik in mijn favoriete stoel, vlakbij de verwarming en met uitzicht op de achtertuin. Ik las verder in de spannende triller “Ik hou je in de gaten” van Joy Fielding. Na dit eerste kopje koffie ging ik de bedden opmaken en begon ik op zolder met het inpakken van allerlei “uitzet” spullen van Linda. Bij Ikea had ik laatst verhuisdozen gekocht, zodat alles wat Linda inmiddels verzameld heeft goed ingepakt kon worden. Rond 12.45 uur was het tijd voor de tweede koffieronde. Ik las weer verder in het boek en ging daarna weer naar zolder om door te gaan met de dozen. Na het inpakken gaf ik ze een plekje onder het schuine dak.

Inmiddels was het 14.00 uur. Voordat ik mijn lunch klaarmaakte, zette ik runderlappen op, die 2 1/2 uur moesten sudderen. Deze zondag at ik een lekker broodje haring en een restje salade van gisteravond. Hierna ging ik weer naar zolder om het laatste op te ruimen: De wieg die toch niet nodig was en een ventilator die er nog stond sinds de zomer. Eerst de plek leeggehaald waar alles moest komen, er gestoft en gezogen en daarna alles weer ingeruimd. Het ziet er weer ruim en netjes uit op zolder, vooral ook omdat ik nu dan toch maar de zeer grote lidcactus heb weggegooid, die daar stond te verstoffen.

Na al het opruimen, stoffen en zuigen ging ik me dan -eindelijk- wassen en aankleden. Tegen half 5 zette ik thee en schreef ik het eerste deel van deze blog. Verder hielp ik Linda nog even met haar afstudeervoorstel en toen was het alweer tijd om te gaan koken: aardappelen, snijbonen en rundvlees met jus. Een van onze favoriete zondagsgerechten. Na het eten keek ik nog een stukje Studio Sport en het NOS Journaal. Daarna heb ik alvast voorbereid voor de komende schoolweek. Meestal doe ik dit op maandagavond, maar morgen wil ik op tijd naar bed, omdat ik dinsdagochtend naar Utrecht ga voor de cursus “Automatiseren kun je leren”. Meestal ben ik de hele avond bezig met voorbereiden, maar vandaag ging het vlot, omdat komende vrijdag uitvalt als lesdag.

Dit was “zomaar een zondag”, een hele gewone “thuisblijfdag”. Toch was dit ook wel een bijzondere dag; 19 maart. Precies 101 jaar geleden werd op 19 maart pa Kaiser geboren. 101 jaar geleden, 1916… hoe zou “zomaar een zondag” er toen hebben uitgezien???

Herinneringen 2016

Herinneringen 2016

Op onze Kerst- en Nieuwjaarskaart stond:
Wie van zijn
herinneringen
kan genieten,
leeft tweemaal.
Een spreuk die ik gelezen heb in de Flow en heb gebruikt, omdat ik dit heel sterk voel als ik bezig ben met het inplakken van foto’s, kaartjes, stukjes uit de krant enz. Het is net of je alles dan nog een keer beleeft, heel leuk.

Er zijn herinneringen die elke jaar weer terugkomen, omdat ze traditie zijn geworden. Een aantal herinneringen van afgelopen jaar heb ik hieronder beschreven, iedere maand heb ik 矇矇n herinnering uitgekozen:

Januari 2016: Deze maand begon ik weer met het luisteren en kijken naar het Nieuwjaarsconcert. Deze traditie heb ik overgenomen van mijn moeder, met wie ik vroeger samen deze uitzending bekeek.

Februari 2016: Op de vrijdag in de voorjaarsvakantie gingen we naar Schiphol voor de “Schiphol behind the scenes” tour. Het was een leuke, leerzame tocht waarbij we met een bus langs delen van Schiphol reden, waar je anders niet mag komen.

Maart 2016, Deze maand werd Jacques 65 jaar. Hij vierde dit met een feest op tennispark Overdam. We spraken weer met familieleden en vrienden die we al veel te lang niet meer hadden gezien.

April 2016: Koningsdag vieren is inmiddels ook een terugkomende traditie. In 2016 gingen Eus en ik weer naar de vrijmarkt op de Julianabaan in Voorburg. D矇ze Koningsdag bezochten we niet meerdere vrijmarkten, omdat het die dag wel herfst leek. Regen (in sommige delen van het land zelfs sneeuw), wind en kou, we hebben meestal beter weer op deze feestdag.

Mei 2016: Begin mei ging ik met Linda naar Ibiza. We hadden de pech dat in Nedeland “de mussen van het dak vielen” en dat het op Ibiza bewolkt en aan de frisse kant was. Maar toch hebben we er een heerlijke week gehad, met overnachten in een nieuw hotel, een bezoek aan het strand van Beneiras (met de trommelaars) en weer een bezoek aan het eiland Formentera.

Juni 2016: In juni organiseerde de tennisclub van Febe een familietoernooi. Ik, al jaren geen tennisracket vastgehouden, deed ook mee. Samen met Febe en Linda ging het best aardig en was het die dag vooral leuk om eens te zien waar Febe zoveel -gezellige- uren doorbrengt.

Juli 2016: Ook in juli zijn we naar Ibiza geweest. Dit keer naar de 獺ndere kant van het eiland, waar we hebben genoten van de leuke strandjes en de prachtige zonsondergangen. Zo langzamerhand wordt “naar Ibiza gaan” ook een traditie. Komende zomer gaan we w矇矇r…

Augustus 2016: Nog net in mijn zomervakantie had ik een gezellige zussendag in Apeldoorn, waar we fietsten over de Hoge Veluwe en het Jachthuis Sint Hubertus bezochten. Het was die dag heerlijk zomerweer, zodat we aan het eind van de middag ook lekker buiten konden eten. In de trein, terug naar huis, zag ik op mijn mobiel dat Sanne Wevers olympisch kampioen werd op de balk. Een mooi moment.

September 2016: September was al bijna voorbij, toen we het jubileum vierde van onze familiedagen. Voor deze tiende keer hadden we twee achtpersoons huisjes gehuurd voor een weekend. We speelden met elkaar spelletjes, aten gezellig in het huisje en het restaurant en probeerden binnen het uur te ontsnappen uit een escape room.

Oktober 2016: In de herfstvakantie ging ik weer op pad met de meiden. Een dagje Amsterdam en naar de film. Altijd gezellig om samen ergens een hapje te eten en te shoppen.

November 2016: De maand waarin we beiden jarig zijn. Op mijn verjaardag haalden we eten en speelden we ’s avonds gezellig Catan. Een dag later, de verjaardag van Eus, gingen we ’s middags naar een documentaire over The Beatles in Buitenhof. Daarna gingen we samen uit eten bij een Thais restaurant in Voorburg.

December 2016: In deze maand liggen natuurlijk heel veel herinneringen, met alle feestdagen. De leukste herinnering van afgelopen december is toch wel Lissabon, waar ik tussen Kerst en Oud- en Nieuwjaar hele gezellige dagen heb gehad met Febe en Linda.

Gebeurtenissen die vaker terugkomen worden tradities. Dan is niet alleen het moment z矇lf en de napret leuk, maar kun je ook al genieten van de v籀籀rpret.
Ik wens iedereen, beter laat dan nooit, een jaar met mooie herinneringen.

“Heerlijk avondje”

“Heerlijk avondje”

sint-3 “Zie de maan schijnt door de bomen.
Makkers, staakt uw wild geraas.
Het heerlijk avondje is gekomen,
’t avondje van Sinterklaas.

Vol verwachting klopt ons hart.
’t Grote feest gaat weer van start.
Vol verwachting klopt ons hart.
’t grote feest gaat weer van start”.

Bij ons zondag 4 december geen groot feest, maar wel een gezellige middag met spelen van “het dobbelspel” en lekker snoepen en eten.

Sinds vorig jaar spelen we “het dobbelspel”, waarvoor we dit jaar allemaal drie cadeautjes van 7,50 moesten kopen. Een van de cadeautjes moest een “eet-cadeautje” zijn. Dat mocht van alles zijn, als het maar met eten (of snoepen) te maken had.

Terwijl we bezig waren met de voorbereidingen, zagen we de overburen, druk in de weer met “de zakken”. Terwijl hun kinderen binnen aan het spelen waren, bracht moeder de zakken naar de auto, die voor het huis stond. V獺der ging een paar uur later de zakken weer uit de auto halen en neerleggen voor de achterdeur. Een mooi gezicht om dit zo van een afstandje te bekijken.

“De zak van Sinterklaas
Sinterklaas, Sinterklaas.
De zak van Sinterklaas,
o jongens, jongens, ’t is te dwaas.
Daar stopt hij, daar stopt hij,
daar stopt hij met veel zin,
de hele, de hele,
de hele wereld in…”

Om 16.00 uur waren we compleet en dronken we eerst wat, met lekkers er bij: Banketletter, kruidnoten, chocolade en marsepein. Hierna speelden we het dobbelspel met onze aparte dobbelsteen, waarop o.a. staat “Kies een cadeautje“, “Ruil een cadeautje” en “Schuif alle cadeautjes naar links“. Vooral deze laatste is heel hilarisch. Eerst schuiven we nog echt alle cadeautjes naar links, tot iemand zegt:”We kunnen ook gewoon de pakjes laten liggen en allemaal een plek naar rechts opschuiven”. Zo wissel je tijdens het spel heel vaak van plaats, heb je steeds andere cadeautjes voor je neus en vooral tijdens de laatste ronde, die op tijd gaat, is het heel grappig als je n矇t denkt:”H矇, ik zit nu bij leuke cadeautjes”, dat je dan t籀ch weer met z’n allen een plek moet opschuiven.

Bij de eerste ronde mocht je een cadeautje van de tafel pakken als je “Kies een cadeautje” had gerold. Zo werden alle cadeautjes verdeeld. Bij ronde 2, werd “Kies een cadeautje“, “Pak een cadeautje uit“, zodat je zag w獺t je weggaf of ruilde met een ander. Ronde 3 was het spannendst. De wekker werd op 10 minuten gezet. Als deze afging, waren de cadeautjes, die je voor je had liggen voor jou. Het was een vrolijke boel. Op het eind hadden we allemaal leuke cadeautjes en genoten we van de traditionele zelfgemaakte maaltijdsalade en tomatensoep. Als toetje namen we nog een stukje kruidnoot cheesecake, die Febe en Linda ’s middags hadden gemaakt.

En op 5 december? Toen heb ik nog heerlijk gesnoept van de restjes die over waren en ben ik ’s avonds gezellig met Linda naar het Filmhuis geweest.

“Dag Sinterklaasje, dag, dag.
Dag, dag, lieve Piet.

Dag, Sinterklaasje, dag, dag.
Luister naar ons afscheidslied”.

De teksten van de bovenstaande liedjes komen uit het boekje “Sinterklaasje kom maar binnen met je Piet”
(De sinterklaasliedjes van nu) van Paul Passchier en Thedo Keizer.