Het nieuwe normaal

Het nieuwe normaal

Nu het alweer vier weken geleden is dat er allemaal maatregelen van kracht werden in verband met het coronavirus, lees je steeds vaker over het nieuwe normaal. Voor iedereen ziet het leven er nu anders uit, voor de een wat meer dan voor de ander. In deze blog vertel ik hoe mijn nieuwe normaal er nu uit ziet.

In het nieuwe normaal ga ik op dinsdagochtend niet badmintonnen, maar wandelen of fietsen in de omgeving om toch een soort van sportmoment te hebben. En als ik dan toch op pad ben, oefen ik met foto’s maken met mijn nieuwe camera. Zo vang ik twee vliegen in een klap.

In het nieuwe normaal houd ik mij nauwelijks nog bezig met bestuurszaken voor de badmintonclub, geef ik geen blokfluitles meer en ben ik geen tijd kwijt met lessen voorbereiden voor school. Zelfs mijn lesuren op school zijn verminderd, omdat er maximaal maar drie leerkrachten op school aanwezig mogen zijn voor de opvang van kinderen. In de tijd die ik hierdoor over heb volg ik een online cursus Engels voor beginners en gevorderden.

In het nieuwe normaal ga ik niet naar school om les te geven, maar om een aantal kinderen op te vangen van ouders met vitale beroepen. De kinderen van mijn groep hebben papierwerk meegekregen om thuis te doen, dus hoef ik mij niet bezig te houden met online lessen. Naast oppassen bestaat mijn werk nu uit mailtjes beantwoorden van ouders en de werkpakketten nakijken van de eerste drie weken. Ook zie ik in het nieuwe normaal veel van mijn collega’s niet. We spreken elkaar nu via de mail en Whatsapp en vergaderen sinds kort via Microsoft Teams.

In het nieuwe normaal schrijf ik geen kaarten meer via Postcrossing zoals ik regelmatig deed, maar schrijf ik twee keer per week een brief naar ouderen of anderen in mijn netwerk die een steuntje kunnen gebruiken.

In het nieuwe normaal zijn de bureaus in huis overgenomen door de thuiswerkers, liggen er regelmatig puzzels van 1000 stukjes op de huiskamertafel, kijken we dagelijks gezamenlijk het NOS journaal om 20.00 uur, wassen we heel vaak onze handen, houden we geen spelletjesavonden met ons gezin, maar zien we elkaar via Facetime, kijken we alleen naar onze kleindochter, houden we overal zoveel mogelijk voldoende afstand, hebben we geen vakantie voorpret, blijven we zoveel mogelijk thuis, doen we het met onze herinneringen en vragen we ons regelmatig af: “Hoe lang zal het nog duren voor alles weer NORMAAL is?

One Response »

  1. Niet alleen jouw wereld Iris, ook de mijne is ingrijpend veranderd door deze coronacrisis:

    Geen mantelzorg (omdat ik geen gebruik wil/kan maken van het openbaar vervoer), geen familiebezoek, geen badmintonsport (en daardoor ook niet de gezellige gesprekken ná het sporten), geen bezoekjes aan musea en bioscopen en geen leuke reizen met de trein (kris kras door Nederland).

    Wat ik wel bereikt heb in dit ‘nieuwe normaal’: Ik heb alles van top tot teen goed schoongemaakt in huis. Alles ziet er nu weer spic en span uit. Ik heb al mijn losse foto’s weer eens goed gesorteerd en al mijn overbodige spullen de deur uit gedaan.

    Ik mag me gelukkig prijzen, dat dit corona virus niet mijn familie, vrienden en kennissen heeft bereikt.

    Ik hoop ook dat dit ‘nieuwe normaal’ weer snel zal veranderen in het leven zoals ik dat had voordat deze crisis er was.

    Geniet nog van deze Tweede Paasdag en let goed op jezelf en op elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.