Ibiza 2018; Dag 5 Cala Lleyna

Ibiza 2018; Dag 5 Cala Lleyna

Op de vijfde dag van onze vakantie gingen we met de bus naar een voor ons nog onbekend strandje, Cala Lleyna, ten noorden van Sant Eulària. De bus deed er 20 minuten over. Toen we uitstapten vroegen we de buschauffeur de weg naar het strand, omdat we geen strandopgang of iets dergelijks zagen.

Hij wees ons een weg, maar toen we een heuvel af en daarna door een bos liepen, dachten we: “Dít kan vast niet goed zijn”. Daarom liepen we maar weer terug en vroegen bij een receptie van een resort nogmaals de weg. Het was er verder helemaal uitgestorven, wel veel huizen achter muren en hekken, waar je soms stemmen hoorde, maar niemand zag. De receptioniste had het over een supermarkt en een pizzeria die we voorbij moesten lopen en wees naar een weg. Wij dachten, de weg die we ervóór al hadden gelopen, dus gingen we weer de heuvel af, door het bos en liepen nu verder door.

We kwamen echter uit bij een pad langs een rotswand, waar we links vissershuisjes zagen en rechts in de verte het strand waar we heen wilden. Ook zagen we daar de trap waar de receptioniste het over had. Duidelijk was, dat dit tóch niet de juiste weg was. Wél stonden we op een prachtig uitzichtpunt met een wijds gezicht over de Middellandse Zee. Nadat we wat foto’s hadden gemaakt, liepen we weer het pad terúg voor poging nummer drie.

Gelukkig ging het hierna goed. We vonden de weg met de supermarkt en de pizzeria en de trap, waarmee we uitkwamen op Cala Lleyna. Een mooi strand, waar het water ook weer de prachtige blauwtinten had als bij Cala Sant Vicente. Het liep hier heel langzaam af, zodat je een eind kon doorlopen in zee voor je moest gaan zwemmen. Hier hebben we heerlijk gezeten, gekeken, gelezen en gezwommen.

Om 18.00 uur liepen we weer terug naar boven en gingen we op het terras zitten van de pizzeria. We namen er een drankje en brood met aiolie en fijngemaakte zwarte olijven. Heerlijk, vooral het gekruide brood dat we er bij kregen. Om 20.20 uur namen we de laatste bus terug naar Sant Eulària, waar we nadat we ons hadden afgespoeld, nog even naar de boulevard liepen om de bloedmaan te bekijken. Toen de maansverduistering op z’n hoogtepunt was, om 22.22 uur, zaten we met een ijsje op het strand, te kijken naar de maan, die als een oranje knikker aan de hemel stond. Later lazen we op Instagram dat de heldere lichtpunt onder de bloedmaan, geen ster was, maar Mars, die dus ook heel duidelijk te zien was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.